Το ροκ συγκρότημα Semisonic καταδίκασε τη χρήση της επιτυχίας του “Closing Time” από τον Λευκό Οίκο, σε ένα προπαγανδιστικό βίντεο που δείχνει την απέλαση μεταναστών. Το βίντεο, το οποίο αναρτήθηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης της κυβέρνησης των ΗΠΑ, περιλαμβάνει εικόνες ανθρώπων με χειροπέδες που οδηγούνται προς ένα αεροπλάνο, συνοδευόμενο από τον στίχο:
“Δεν χρειάζεται να πας σπίτι σου, αλλά δεν μπορείς να μείνεις εδώ.”
Οι Semisonic, που αποτελούνται από τους Dan Wilson, John Munson και Jacob Slichter, ξεκαθάρισαν πως δεν έδωσαν άδεια για τη χρήση του τραγουδιού, ούτε τους ζητήθηκε κάτι τέτοιο.
«Το “Closing Time” μιλά για νέες ευκαιρίες, ελπίδα και αλλαγή. Η χρήση του σε ένα τέτοιο πλαίσιο διαστρεβλώνει πλήρως το μήνυμά του», ανέφεραν μέσω Instagram.
Αντιδράσεις για το Βίντεο της Κυβέρνησης
Το βίντεο του Λευκού Οίκου φέρει τον τίτλο “Border Patrol”, ενώ δείχνει συνοριοφύλακες να επιβλέπουν μετανάστες υπό κράτηση, οι οποίοι φαίνεται να απελαύνονται.
Η ανάρτηση έγινε λίγο μετά την απόφαση του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ να επικαλεστεί νόμο του 1798, ώστε να διατάξει την άμεση απέλαση περίπου 300 μεταναστών, οι οποίοι φέρονται να συνδέονται με την βενεζουελάνικη συμμορία Tren de Aragua. Η Ουάσιγκτον έχει χαρακτηρίσει τη συγκεκριμένη ομάδα «τρομοκρατική οργάνωση».
Η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, Κάρολαϊν Λέβιτ, υπερασπίστηκε την πολιτική αυτή, χαρακτηρίζοντας τους απελαθέντες “τέρατα”, γεγονός που προκάλεσε περαιτέρω αντιδράσεις.
Η Μουσική Κοινότητα Αντιδρά στη Χρήση Τραγουδιών από τον Τραμπ
Οι Semisonic δεν είναι οι μόνοι καλλιτέχνες που έχουν διαμαρτυρηθεί για την παράνομη χρήση της μουσικής τους από τον Τραμπ και την κυβέρνησή του. Πρόσφατα, η ομάδα της Céline Dion δήλωσε πως η χρήση του “My Heart Will Go On” σε προεκλογική συγκέντρωση στη Μοντάνα ήταν «μη εξουσιοδοτημένη».
Παρόμοιες αντιδράσεις έχουν εκφράσει και άλλοι διάσημοι καλλιτέχνες, όπως οι Adele, Beyoncé, Rihanna, Steven Tyler και Neil Young, οι οποίοι έχουν απαγορεύσει στον Τραμπ να χρησιμοποιεί τα τραγούδια τους σε πολιτικές εκστρατείες.
Με το περιστατικό αυτό, η σύγκρουση μεταξύ πολιτικής και μουσικής συνεχίζεται, με καλλιτέχνες να υπερασπίζονται το νόημα και την ηθική των έργων τους, αντιτιθέμενοι στη χειραγώγησή τους για πολιτικά συμφέροντα. 
