Το “Hope of Deliverance” του Paul McCartney παραμένει μια από τις πιο παρεξηγημένες συνθέσεις του – ένα τραγούδι που ξεκίνησε ως ήρεμος στοχασμός στην ελπίδα και κατέληξε, 30 χρόνια μετά, να ακούγεται πιο επίκαιρο από ποτέ, με τη “χριστουγεννιάτικη” λάμψη του να αποκτά βαθύτερο νόημα
Το όνομα Paul McCartney είναι συνώνυμο με τη μαγεία των Χριστουγέννων για εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Το “Wonderful Christmastime” παραμένει ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα του κλασικού εορταστικού τραγουδιού: γιορτινοί ρυθμοί, sleigh bells, ένα χαρούμενο ρεφρέν και μελωδίες που μοιάζουν φτιαγμένες για να συνοδεύουν τις στιγμές κάτω από τα φώτα του δέντρου. Ωστόσο, ο McCartney είχε γράψει και ένα άλλο τραγούδι που, αν και δεν προοριζόταν εξ αρχής για την εορταστική περίοδο, κουβαλά μέσα του μια ξεχωριστή χριστουγεννιάτικη ψυχή: το “Hope of Deliverance”.
Το κομμάτι κυκλοφόρησε το 1993, αλλά η έμπνευση του γεννήθηκε χρόνια νωρίτερα, σε μια σχεδόν μοναχική στιγμή δημιουργίας. Όπως είχε περιγράψει ο ίδιος ο McCartney, ανέβηκε στη σοφίτα του σπιτιού του “για να απομονωθεί λίγο”, παίρνοντας μαζί του μια δωδεκάχορδη κιθάρα Martin. Έβαλε ένα capo στα τάστα “για παιχνίδι” και, όπως είπε, “ο ήχος έγινε τόσο jingly, που μου θύμισε καθεδρικούς ναούς και Χριστούγεννα”.
Από εκεί γεννήθηκε η μελωδία που οδήγησε στο “Hope of Deliverance” — ένα τραγούδι που, σύμφωνα με τον ίδιο, ήταν γεμάτο αισιοδοξία και φως, αλλά και συνείδηση του σκοταδιού γύρω μας. Για τον McCartney, η “ελπίδα της λύτρωσης” είχε πολλαπλές μορφές: από τη σωτηρία των ανθρώπων στις εμπόλεμες ζώνες της Σομαλίας, μέχρι τη διαφυγή από τη φτώχεια, την ασθένεια ή την απελπισία της καθημερινότητας.
Διαβάστε Επίσης: Paul McCartney: Στην κορυφή ξανά με την Got Back Tour και 51 εκατομμύρια δολάρια σε ένα μήνα
Εκείνο το “jingly” στοιχείο – η ίδια μελωδική λάμψη που κάνει τα εορταστικά τραγούδια τόσο αναγνωρίσιμα – μετατράπηκε, χωρίς να το καταλάβει, σε έναν ηχητικό συνδετικό κρίκο ανάμεσα στο “Hope of Deliverance” και τις χριστουγεννιάτικες συνθέσεις του. Ο ίδιος ο McCartney παραδέχτηκε πως εκείνη η κιθάρα τον έβαλε “στο πεδίο της ελπίδας και της λύτρωσης”, ένα πεδίο που, όπως λέει, τον έκανε να αισθάνεται ότι γράφει “ένα τραγούδι με ουσία, είτε για έναν Θεό, είτε για έναν άνθρωπο”.
Το τραγούδι, ωστόσο, δεν έμεινε μακριά από τις αντιπαραθέσεις. Ο McCartney παραδέχτηκε πως ήταν το πρώτο κομμάτι στο οποίο χρησιμοποίησε τη λέξη “fing” — κάτι που για πολλούς τότε θεωρήθηκε ακραίο για έναν Beatle. Όπως εξήγησε αργότερα, η λέξη δεν ήταν προσβολή, αλλά αγανάκτηση. “Όταν μιλάς για την καταστροφή του όζοντος, δεν είναι ‘ένα flipping hole’, είναι ένα ‘fing hole’”, είχε πει χαρακτηριστικά, αναφερόμενος στην αδράνεια των παγκόσμιων ηγετών στο ζήτημα της περιβαλλοντικής κρίσης.
Διαβάστε Επίσης: Ο Paul McCartney θρηνεί για τον Rob Reiner: «Η ζωή μπορεί να είναι τόσο άδικη»
Αν και το τραγούδι δεν είχε την εμπορική επιτυχία που πολλοί περίμεναν, ο McCartney το υπερασπίστηκε με πάθος. Δήλωσε περήφανος γι’ αυτό, λέγοντας: “Δεν είμαι πια teen idol, είμαι καλλιτέχνης. Γράφω σοβαρά πράγματα, και αυτό θα συνεχίσω να κάνω. Δεν σου αρέσει; Μην το αγοράσεις.”
Με την πάροδο των χρόνων, το “Hope of Deliverance” απέκτησε μια σχεδόν προφητική διάσταση. Στον σημερινό κόσμο, που αντιμετωπίζει περιβαλλοντικές κρίσεις, κοινωνικές ανισότητες και ανθρωπιστικές τραγωδίες, οι στίχοι του ακούγονται πιο σύγχρονοι από ποτέ. Παρά την ήρεμη, “jingly” μελωδία του, το μήνυμα παραμένει βαθιά επίκαιρο: η ανάγκη για ελπίδα μέσα στο σκοτάδι.
Η αντίθεση ανάμεσα στη φωτεινή μουσική και τη σκοτεινή θεματολογία είναι ίσως ό,τι κάνει το τραγούδι αυτό τόσο McCartney-esque: μια αισιόδοξη μελωδία που κρύβει μια ώριμη, ανθρώπινη αγωνία. Και αν το “Wonderful Christmastime” είναι το χαρούμενο soundtrack μιας γιορτινής βραδιάς, το “Hope of Deliverance” μοιάζει με την ήρεμη, στοχαστική στιγμή που έρχεται όταν σβήνουν τα φώτα — μια χριστουγεννιάτικη προσευχή για λύτρωση, αγάπη και συνειδητοποίηση.
Διαβάστε Επίσης: Rob Reiner: Το τελευταίο του κινηματογραφικό ταξίδι με τον Paul McCartney και τον Elton John στο “Spinal Tap II”
Σήμερα, 30 χρόνια μετά την κυκλοφορία του, το τραγούδι ξανακερδίζει προσοχή από τους φανς και τους μουσικοκριτικούς. Σε μια εποχή που η ανθρωπότητα δείχνει να ψάχνει απεγνωσμένα για ελπίδα, το “Hope of Deliverance” ακούγεται σαν κάτι περισσότερο από “ξεχασμένο χριστουγεννιάτικο τραγούδι”. Είναι ένας ύμνος αισιοδοξίας – και μια υπενθύμιση πως, για τον Paul McCartney, ακόμη και η πιο ήσυχη μελωδία μπορεί να κουβαλάει ένα βαθύ, ανθρώπινο μήνυμα.
Ο Paul McCartney παραμένει, πέντε δεκαετίες μετά το τέλος των Beatles, ένας δημιουργός που εξακολουθεί να μιλά για το πιο διαχρονικό συναίσθημα: την ελπίδα. Και το “Hope of Deliverance”, με τη διακριτική του “χριστουγεννιάτικη” αύρα, αποδεικνύει πως ακόμα και μέσα στο σκοτάδι, μπορεί να υπάρχει φως.
