Ο Gene Simmons μιλάει για τον χαμό του φίλου και πρώην συνεργάτη του, Ace Frehley, αποκαλύπτοντας πως πίσω από την απώλειά του κρύβονται χρόνια “κακών αποφάσεων”. Ο θρυλικός μπασίστας των KISS, συγκινημένος αλλά ειλικρινής, αναφέρθηκε στη σχέση τους, τονίζοντας πως η πτώση που οδήγησε στον θάνατο του κιθαρίστα δεν ήταν το μοναδικό αίτιο — αλλά η συνέπεια ενός τρόπου ζωής που για χρόνια τον βασάνιζε
Ο Gene Simmons μίλησε για πρώτη φορά δημόσια μετά τον θάνατο του Ace Frehley, του αυθεντικού “Spaceman” των KISS, που έφυγε από τη ζωή στις 16 Οκτωβρίου σε ηλικία 74 ετών, στο σπίτι του στο Νιου Τζέρσεϊ. Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση της οικογένειας, ο Frehley “έφυγε ειρηνικά, περιτριγυρισμένος από αγαπημένα του πρόσωπα”, έπειτα από μια πτώση. Η ιατροδικαστική έρευνα κατέληξε σε συμπέρασμα “τυχαίου θανάτου”, ωστόσο, τα λόγια του Simmons άφησαν να εννοηθεί πως οι συνήθειες του Ace είχαν ρόλο στο μοιραίο.
Μιλώντας στους New York Times λίγο πριν τα φετινά Kennedy Center Honors, όπου οι KISS τιμήθηκαν για τη συνολική προσφορά τους στην αμερικανική κουλτούρα, ο Simmons είπε πως ο Frehley “αρνούνταν να ακούσει όσους νοιάζονταν πραγματικά γι’ αυτόν”. Ο ίδιος εξομολογήθηκε πως επανειλημμένα είχε προσπαθήσει να τον βοηθήσει να αλλάξει τρόπο ζωής, αλλά ο κιθαρίστας παρέμενε εγκλωβισμένος σε έναν κύκλο κακών επιλογών.
Διαβάστε Επίσης: Ο Donald Trump στα Kennedy Center Honors – Μια βραδιά αφιερωμένη στους KISS και τη Gloria Gaynor
“Πέφτοντας από τις σκάλες, δεν πεθαίνεις απλώς από αυτό”, ανέφερε με σαφή ειρωνεία, υπονοώντας ότι ο θάνατος του Frehley δεν ήταν ένα απλό ατύχημα. “Ίσως υπήρχαν κι άλλοι παράγοντες. Και αυτό μου ραγίζει την καρδιά. Το πιο λυπηρό είναι πως, δυστυχώς, θερίζεις ό,τι σπέρνεις.”
Η δήλωση του Simmons έχει προκαλέσει ανάμικτες αντιδράσεις στους fans, καθώς για κάποιους η ειλικρίνεια του θεωρήθηκε συγκινητική, ενώ για άλλους άκομψη. Ωστόσο, όσοι γνωρίζουν τη μακρά και περίπλοκη σχέση των δύο ανδρών, αναγνωρίζουν πως η αγάπη και ο σεβασμός του Gene για τον Ace υπήρξαν πάντα βαθιοί — ακόμη κι όταν η συνεργασία τους δοκιμαζόταν.
Ο Ace Frehley, ο άνθρωπος που χάρισε στους KISS μερικές από τις πιο χαρακτηριστικές κιθάρες στην ιστορία της ροκ, είχε αποχωρήσει από το συγκρότημα τη δεκαετία του ’80, επιστρέφοντας προσωρινά στα τέλη των ’90s για την επανένωση της original σύνθεσης. Παρά τη μαγεία των live εμφανίσεων εκείνης της περιόδου, τα εσωτερικά προβλήματα και οι εξαρτήσεις επανήλθαν γρήγορα. Ο Simmons είχε μιλήσει πολλές φορές ανοιχτά για τη μάχη του Ace με τους δαίμονές του, τονίζοντας πάντως ότι πάντα τον θεωρούσε “αδερφό”.
Διαβάστε Επίσης: Η “Smoker” κιθάρα του Ace Frehley από την τελευταία περιοδεία των Kiss βγαίνει σε δημοπρασία
Ο θάνατος του Frehley συνέπεσε με την προετοιμασία των KISS για την τελετή των Kennedy Center Honors, όπου ο Donald Trump βράβευσε το συγκρότημα, μαζί με τον Sylvester Stallone και τη Gloria Gaynor, για τη συμβολή τους στην αμερικανική κουλτούρα. Ο Ace τιμήθηκε μεταθανάτια, με τους Simmons και Paul Stanley να δακρύζουν όταν παρέλαβαν το μετάλλιο στο όνομά του.
Σε ένα πιο προσωπικό σχόλιο, ο Gene ανέφερε ότι ένιωθε “ανήμπορος” να βοηθήσει τον φίλο του τα τελευταία χρόνια. “Είναι τραγικό να βλέπεις κάποιον που αγαπάς να μην μπορεί να σωθεί από τον εαυτό του”, είπε, προσθέτοντας ότι “το ροκ δεν είναι μόνο δόξα και φώτα – είναι και σκοτεινές νύχτες που δεν τελειώνουν ποτέ”.
Η φράση “θερίζεις ό,τι σπέρνεις”, που χρησιμοποίησε ο Simmons, αναπαράχθηκε ευρέως στα social media και στους τίτλους των αμερικανικών μέσων, δίνοντας τροφή για συζητήσεις γύρω από το τίμημα της επιτυχίας και τις καταχρήσεις στη ροκ σκηνή. Παρά την αυστηρότητα των λόγων του, πολλοί fans θεώρησαν ότι πρόκειται για έναν ειλικρινή απολογισμό — μια μορφή θρήνου για έναν φίλο που δεν άκουσε ποτέ τις προειδοποιήσεις.
Διαβάστε Επίσης: KISS: Όλες οι νέες λεπτομέρειες για τη βιογραφική ταινία “Shout It Out Loud”
Ο Gene Simmons, στα 76 του σήμερα, συνεχίζει να εκπροσωπεί το πειθαρχημένο και επαγγελματικό πρόσωπο του ροκ. Πάντα υπήρξε η “λογική φωνή” των KISS, μακριά από τις καταχρήσεις που χαρακτήρισαν άλλους μουσικούς της εποχής. Σε συνεντεύξεις του, επαναλαμβάνει ότι οφείλει τη μακροζωία του στο ότι “ποτέ δεν μέθυσε, δεν κάπνισε και δεν άγγιξε ουσίες”. Αυτό το ήθος ήταν και η μεγαλύτερη διαφορά του με τον Frehley, ο οποίος υπήρξε το ακριβώς αντίθετο: ένας ατίθασος, εκρηκτικός καλλιτέχνης που ζούσε κάθε στιγμή στα άκρα.
Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά ο Simmons, “οι KISS ήταν πάντα δύο πλευρές του ίδιου νομίσματος – η πειθαρχία και το χάος”. Ο ίδιος λέει πως δεν θα ξεχάσει ποτέ τη λάμψη του Ace στη σκηνή: “Όταν έπαιζε, νόμιζες ότι κι η κιθάρα του είχε ψυχή.”
Η σχέση τους, γεμάτη αντιθέσεις, φαίνεται πως τώρα κλείνει έναν κύκλο με μια πικρή νότα. Παρ’ όλα αυτά, η παρακαταθήκη του Frehley παραμένει τεράστια. Ήταν αυτός που μετέτρεψε την κιθάρα των KISS σε σύμβολο και καθόρισε το ύφος ενός ολόκληρου είδους.
Ο Gene Simmons, κοιτάζοντας πίσω, μοιάζει να αναμετράται όχι μόνο με την απώλεια ενός φίλου, αλλά και με το πέρασμα του χρόνου. Ίσως, μέσα από τη δήλωσή του, να υπενθυμίζει σε όλους πως το ροκ δεν είναι απλώς μουσική — είναι επιλογές, συνέπειες και, τελικά, ευθύνη.
