Στις 6 Μαρτίου 1946 γεννήθηκε ο David Gilmour, ο εμβληματικός κιθαρίστας που αντικατέστησε τον Syd Barrett στους Pink Floyd και συνέβαλε καθοριστικά στη μετεξέλιξη του συγκροτήματος. Αν και η απομάκρυνση του Barrett αποτελεί ένα γνωστό κεφάλαιο στην ιστορία της μπάντας, ο ντράμερ Nick Mason έχει αποτυπώσει τη δική του οπτική για το τι έφερε ο Gilmour στην πορεία του συγκροτήματος.
Το βιβλίο του Mason, “Inside Out: A Personal History of Pink Floyd”, που κυκλοφόρησε το 2004, αποτελεί μια μοναδική αφήγηση από κάποιον που έζησε από πρώτο χέρι κάθε στιγμή του συγκροτήματος. Στις σελίδες του φωτίζεται με λεπτομέρειες τόσο η απομάκρυνση του Syd Barrett όσο και η εξέλιξη της μπάντας με τον Gilmour στην κιθάρα.
Η αποχώρηση του Syd Barrett και η άνοδος του Gilmour
Η έξοδος του Barrett από τους Pink Floyd υπήρξε αναπόφευκτη. Σύμφωνα με τον Mason, η επικοινωνία με τον Barrett είχε γίνει σχεδόν αδύνατη και η συνεισφορά του στις ζωντανές εμφανίσεις ήταν ελάχιστη. Όταν τελικά αποφασίστηκε η απομάκρυνσή του, τόσο τα μέλη της μπάντας όσο και η ομάδα διαχείρισης ένιωσαν ανακούφιση. Όμως, αυτό δημιούργησε ένα νέο ερώτημα: ποιος θα έγραφε πλέον τη μουσική των Pink Floyd;
Ο Gilmour δεν ήταν απλώς ένας εξαιρετικός κιθαρίστας. Ο Mason σημειώνει πως έφερε στο συγκρότημα μια ώριμη και χαρακτηριστική φωνή, μια δομημένη μουσική προσέγγιση, καθώς και μια αστείρευτη επιμονή στη διαμόρφωση και τελειοποίηση κάθε μουσικής ιδέας. Παρόλο που ο παραγωγός των πρώτων δίσκων, Norman Smith, ανησύχησε για την αποχώρηση του Barrett, οι Roger Waters και Richard Wright ανέλαβαν τη σύνθεση νέων τραγουδιών, αν και η διαδικασία αυτή ήταν αρχικά αργή.
Η συμβολή του Gilmour στους Pink Floyd
Παρότι οι περισσότερες συνθέσεις της μπάντας προέρχονταν από τον Waters και τον Wright, ο Gilmour διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στον ήχο των Pink Floyd. Τα εμβληματικά του κιθαριστικά solos, η ικανότητά του να δουλεύει πάνω σε μουσικές ιδέες και η συμβολή του στα φωνητικά απογείωσαν το τελικό αποτέλεσμα.
Ακόμη και στο “The Wall”, όπου σχεδόν όλα τα τραγούδια γράφτηκαν από τον Waters, η κιθάρα του Gilmour και ο τρόπος που διαμόρφωνε τις συνθέσεις είχαν τεράστια σημασία. Αν και οι προσωπικοί του δίσκοι δεν έφτασαν το επίπεδο των Pink Floyd, η σχέση του με τη μουσική βιομηχανία και τα μέσα ενημέρωσης ενίσχυσε σημαντικά το κύρος του συγκροτήματος.
Οι σχέσεις μέσα στο συγκρότημα και το αποτύπωμα του Gilmour
Με τα χρόνια, οι σχέσεις μεταξύ των μελών επιδεινώθηκαν, ιδιαίτερα ανάμεσα στον Gilmour και τον Waters. Οι δύο τους είχαν διαφορετικές προσωπικότητες και συχνά συγκρούονταν. Ωστόσο, η δημιουργική ένταση που υπήρχε μέσα στους Pink Floyd γέννησε μερικά από τα σπουδαιότερα έργα της ροκ μουσικής.
Στο κομμάτι “High Hopes”, ο Gilmour φαίνεται να αναπολεί τις αθώες μέρες στο Cambridge, τότε που η φιλία και η μουσική ήταν στο επίκεντρο, πριν οι εντάσεις και οι διαφωνίες πάρουν τον έλεγχο:
“The grass was greener / The light was brighter / The taste was sweeter / The nights of wonder…”
Παρά τις αντιπαραθέσεις και τις διαφωνίες, το αποτύπωμα του David Gilmour στην ιστορία των Pink Floyd είναι ανεξίτηλο. Στα 79 του χρόνια, παραμένει μια από τις πιο επιδραστικές φιγούρες της ροκ μουσικής, έχοντας αφήσει πίσω του μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει γενιές μουσικών και ακροατών.
