Όταν ο David Bowie γνώρισε τον John Lennon, γεννήθηκε μια φιλία και μια συνεργασία που χάρισε στον Bowie το πρώτο του No.1 στις ΗΠΑ με το “Fame”
Στα μέσα της δεκαετίας του ’70, ο David Bowie είχε ήδη αφήσει πίσω του τον Ziggy Stardust, το alter ego που τον έκανε παγκόσμιο φαινόμενο, και είχε ξεκινήσει να εξερευνά νέους ήχους, στρεφόμενος στη soul και τη funk. Το Young Americans ήταν η ζωντανή απόδειξη ότι μπορούσε να αναγεννά τον εαυτό του ξανά και ξανά. Παρά τη δική του τεράστια λάμψη, όμως, δεν μπορούσε να κρύψει το δέος του για έναν άνθρωπο που σημάδεψε τα εφηβικά του χρόνια: τον John Lennon. Ο Bowie δεν είχε κανένα πρόβλημα να παραδεχθεί δημόσια ότι ο Lennon υπήρξε μία από τις μεγαλύτερες επιρροές της ζωής του, γιατί μπορούσε να αντλεί ιδέες από την πρωτοπορία και να τις μετατρέπει σε κάτι που συγκινούσε εκατομμύρια ανθρώπους, χωρίς να χάνει την αλήθεια του.
Η πολυπόθητη γνωριμία τους δεν άργησε να έρθει. Το 1974, σε ένα λαμπερό πάρτι της Elizabeth Taylor στη Νέα Υόρκη, οι δύο θρύλοι βρέθηκαν για πρώτη φορά πρόσωπο με πρόσωπο. Ο Lennon, που εκείνη την περίοδο περνούσε και τις δικές του εσωτερικές μάχες, ήταν αγχωμένος και είχε πάρει μαζί του τον παραγωγό και φίλο του Tony Visconti για υποστήριξη. Η αμηχανία, όμως, κράτησε ελάχιστα. Πολύ γρήγορα οι δύο άνδρες έκατσαν στο πάτωμα, άρχισαν να σκιτσάρουν ο ένας τον άλλον σε χαρτιά και ξέσπασαν σε γέλια σαν να ήταν παλιοί γνωστοί που ξαναβρέθηκαν.
Διαβάστε Eπίσης: Η συγκινητική επιστολή της Lady Gaga στον David Bowie που αποκαλύφθηκε στο Λονδίνο
Από εκείνη τη στιγμή, η χημεία τους ήταν εκρηκτική. Ο Bowie και ο Lennon δεν έμειναν μόνο στη φιλία· σύντομα μετατράπηκαν σε συνεργάτες. Τον Ιανουάριο του 1975, στα θρυλικά στούντιο Electric Lady της Νέας Υόρκης, βρέθηκαν μαζί με τον κιθαρίστα Carlos Alomar και έγραψαν ιστορία. Ηχογράφησαν μια διασκευή του “Across the Universe”, αλλά και το ολοκαίνουργιο “Fame”, ένα τραγούδι που έμελλε να γίνει το πρώτο Νο.1 single του Bowie στην Αμερική. Για έναν Βρετανό καλλιτέχνη που ήθελε διακαώς να κατακτήσει το αμερικανικό κοινό, αυτό ήταν ένα τεράστιο βήμα.
Το “Fame” ήταν η απόλυτη σύνδεση δύο κόσμων: του avant-garde Bowie και του politically charged Lennon. Ο Lennon πρόσφερε όχι μόνο τη δημιουργικότητα, αλλά και την καθοδήγησή του. Ο Bowie θυμόταν πάντα μια συγκεκριμένη συμβουλή που του έδωσε: «Πες αυτό που εννοείς και βάλε ρυθμό». Αυτή η φράση έγινε για τον Bowie ένας οδηγός στη δημιουργική του πορεία, και αποτυπώθηκε τέλεια στη γέννηση του “Fame”.
Πέρα από το μουσικό αποτέλεσμα, αυτό που ένωνε τους δύο καλλιτέχνες ήταν η κοινή τους ευαισθησία. Ο Bowie έβλεπε στον Lennon έναν αληθινό ανθρωπιστή, έναν άνθρωπο με καυστικό χιούμορ, γρήγορη σκέψη και πάθος για πολιτική δράση. Ο ίδιος έλεγε αργότερα: «Πίστευα ότι θα γινόμασταν φίλοι για πάντα και ότι θα δέναμε όλο και περισσότερο». Ήταν μια σπάνια συνάντηση δύο πνευμάτων που μπορούσαν να καταλάβουν ο ένας τον άλλο πέρα από τη μουσική.
Διαβάστε Eπίσης: Το χαμένο σημείωμα του David Bowie που αποκάλυψε τις αγαπημένες του μουσικές
Δυστυχώς, η μοίρα είχε άλλα σχέδια. Το 1980, ο John Lennon δολοφονήθηκε στη Νέα Υόρκη, αφήνοντας πίσω του ένα τεράστιο κενό στη μουσική και στους ανθρώπους που τον αγαπούσαν. Ο Bowie, που εκείνη την περίοδο βρισκόταν και ο ίδιος στη μεγαλούπολη, έζησε με έντονη θλίψη την απώλεια. Σε συνεντεύξεις αργότερα, μιλούσε με συγκίνηση για τις στιγμές που μοιράστηκαν και για το πώς εκείνη η σύντομη φιλία τον σημάδεψε ανεξίτηλα.
Το “Fame” έμεινε ως ένα από τα πιο χαρακτηριστικά τραγούδια του Bowie και συγχρόνως ένα κομμάτι που κουβαλούσε μέσα του την ενέργεια του Lennon. Δεν ήταν απλά ένα hit, ήταν μια δημιουργική σύμπραξη δύο καλλιτεχνών που ήξεραν να διαβάζουν την εποχή τους και να τη μετουσιώνουν σε τέχνη.
Κοιτάζοντας πίσω, η συνεργασία Bowie – Lennon μοιάζει σαν να ήταν γραφτό να συμβεί. Δύο καλλιτέχνες που όρισαν διαφορετικά κεφάλαια της μουσικής ιστορίας βρήκαν κοινό τόπο μέσα από την τέχνη τους. Η μια πλευρά έφερνε τη θεατρικότητα, το διαστημικό όραμα και την avant-garde διάθεση· η άλλη τη λαϊκή απήχηση, το πολιτικό βάθος και την ικανότητα να αγγίζει εκατομμύρια ακροατές.
Αυτό που μένει σήμερα είναι η απόδειξη ότι όταν δύο μεγάλα μυαλά συναντιούνται, η έκρηξη ιδεών και δημιουργίας μπορεί να γεννήσει κάτι πραγματικά διαχρονικό. Και το “Fame” δεν ήταν απλά ένα τραγούδι, αλλά μια στιγμή που ένωσε τον glam rock με την κληρονομιά των Beatles, δίνοντας στη μουσική έναν ήχο που ακόμα εμπνέει.
Διαβάστε Eπίσης: Ο άνθρωπος που σκότωσε τον John Lennon δεν θα αποφυλακιστεί – 14η άρνηση από την επιτροπή
Ο David Bowie συνέχισε τη δική του ατέρμονη πορεία, αλλά η συνάντησή του με τον John Lennon έμεινε χαραγμένη στην ψυχή του. Δεν ήταν μόνο η μουσική, αλλά και οι κουβέντες, οι στιγμές γέλιου και το δέσιμο που ένιωθε ότι μπορούσε να κρατήσει για πάντα. Κι ας κράτησε λίγο. Γιατί τελικά, όπως συμβαίνει με όλες τις μεγάλες ιστορίες, η ένταση μιας σύντομης στιγμής μπορεί να έχει μεγαλύτερη δύναμη από δεκαετίες.
Η μουσική ιστορία είναι γεμάτη από τυχαίες συναντήσεις που άλλαξαν τα πάντα. Και η γνωριμία Bowie – Lennon ανήκει δικαίως σε εκείνες τις σπάνιες περιπτώσεις όπου η φιλία και η δημιουργικότητα μπλέχτηκαν σε μια στιγμή που έμεινε αθάνατη.
