Ο Bono καλεί δημόσια το Ισραήλ να απελευθερώσει τον Παλαιστίνιο πολιτικό κρατούμενο Marwan Barghouti, τονίζοντας πως “η ειρήνη δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς ηγεσίες που να αναγνωρίζονται και από τις δύο πλευρές”. Το άρθρο του στο The Atlantic άναψε νέες πολιτικές συζητήσεις, με τον ίδιο να προτρέπει σε έναν διάλογο βασισμένο στην αμοιβαία νομιμοποίηση και στον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων
Ο Bono, γνωστός για τον ανθρωπιστικό του ακτιβισμό και τις τοποθετήσεις του σε ζητήματα κοινωνικής δικαιοσύνης, επέστρεψε στο προσκήνιο με ένα πολιτικό μήνυμα που προκάλεσε παγκόσμια συζήτηση. Ο frontman των U2, μέσα από μια εκτενή ανάλυση που δημοσίευσε στο περιοδικό The Atlantic, ζήτησε από την κυβέρνηση του Ισραήλ να προχωρήσει στην άμεση απελευθέρωση του Marwan Barghouti, υποστηρίζοντας ότι η παρουσία του είναι απαραίτητη για κάθε σοβαρή ειρηνευτική διαδικασία στην περιοχή.
Στο άρθρο του, ο Ιρλανδός καλλιτέχνης εξέφρασε την ανησυχία του για τις συνθήκες κράτησης του Barghouti, ο οποίος βρίσκεται στη φυλακή από το 2002, καταδικασμένος για συμμετοχή σε πέντε ανθρωποκτονίες κατά τη διάρκεια της δεύτερης Ιντιφάντα. Ο Bono επεσήμανε ότι υπάρχουν “σοβαρά ερωτήματα σχετικά με τη νομιμότητα της δίκης του”, επισημαίνοντας ότι διεθνείς οργανισμοί, όπως η Inter-Parliamentary Union, έχουν ήδη χαρακτηρίσει τη διαδικασία ως παραβίαση του διεθνούς δικαίου.
Διαβάστε Επίσης: Μια χριστουγεννιάτικη νύχτα με τον Bono και την Imelda May στο Δουβλίνο
Σύμφωνα με την ανάλυσή του, ο Bono υπογράμμισε ότι οι ισραηλινές αρχές δεν επιτρέπουν επισκέψεις από την οικογένεια του κρατούμενου ή από την Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού, παρά τις εκκλήσεις που έχουν γίνει επανειλημμένα. Ο ίδιος περιέγραψε την κατάσταση ως “ανεπίτρεπτη για μια δημοκρατία που θέλει να προστατεύει τη δικαιοσύνη”, καλώντας άμεσα το Ισραήλ να επιτρέψει την πρόσβαση διεθνών παρατηρητών για να επιβεβαιωθεί η κατάσταση της υγείας του Barghouti.
Η στάση του Bono δεν είναι τυχαία· εδώ και δεκαετίες χρησιμοποιεί τη φωνή και τη δημοτικότητά του για να θίξει ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και κοινωνικής ανισότητας. Από την καμπάνια του ONE για την εξάλειψη της φτώχειας στην Αφρική μέχρι τη δράση του για τη διαγραφή χρεών φτωχών χωρών, ο καλλιτέχνης έχει επανειλημμένα αποδείξει ότι βλέπει τη μουσική ως μέσο αλλαγής. Αυτή τη φορά, στρέφει το βλέμμα του στη Μέση Ανατολή, ζητώντας ισότιμη εκπροσώπηση και νέους πολιτικούς διαλόγους.
Ο Barghouti, που θεωρείται από πολλούς “ο Mandela της Παλαιστίνης”, παραμένει μία από τις πιο εμβληματικές και ταυτόχρονα αμφιλεγόμενες φυσιογνωμίες του παλαιστινιακού κινήματος. Παρά τη φυλάκισή του, διατηρεί επιρροή στις παλαιστινιακές κοινωνίες, ενώ οργανισμοί όπως οι Elders –μια ομάδα πρώην ηγετών και νομπελιστών όπως ο Desmond Tutu– έχουν επίσης ταχθεί υπέρ της απελευθέρωσής του, βλέποντας στο πρόσωπό του έναν ενδεχόμενο συνομιλητή για την ειρήνη.
Διαβάστε Επίσης: Jungkook: Νέα παρενόχληση από θαυμάστρια έξω από το σπίτι του στη Σεούλ
Στο άρθρο του, ο Bono τόνισε ότι “οι δύο πλευρές χρειάζονται ηγέτες που να αναγνωρίζονται ως νόμιμοι από τους λαούς τους”. Ανέφερε ότι τόσο οι Ισραηλινοί όσο και οι Παλαιστίνιοι έχουν συμφέρον να δουν τον Barghouti στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, καθώς ενδέχεται να αποτελέσει τον μόνο Παλαιστίνιο που θα μπορούσε να εκπροσωπήσει μια ευρεία συμμαχία και να επαναφέρει την έννοια της πολιτικής νομιμότητας στις συνομιλίες.
Η τοποθέτηση του Bono ήρθε σε μια ιδιαίτερα τεταμένη χρονική στιγμή, όπου οι σχέσεις ανάμεσα στην ισραηλινή κυβέρνηση και τη διεθνή κοινότητα βρίσκονται στο επίκεντρο της κριτικής. Ο ίδιος έχει επικρίνει ανοιχτά στο παρελθόν τόσο τη βία της Χαμάς όσο και τις σκληρές τακτικές του Ισραηλινού πρωθυπουργού Benjamin Netanyahu, επισημαίνοντας ότι “κανένα έθνος δεν μπορεί να προοδεύσει αν η ασφάλεια του ενός λαού σημαίνει την καταπίεση του άλλου”.
Στο άρθρο του στο The Atlantic, ο Bono συνέδεσε την περίπτωση του Barghouti με αυτή του Nelson Mandela, επισημαίνοντας ότι και οι δύο “αναγνώρισαν τη νομιμότητα του άλλου” — στοιχείο που θεωρεί καθοριστικό για την επίλυση οποιασδήποτε σύγκρουσης. Ο καλλιτέχνης υποστήριξε ότι η απελευθέρωση του Barghouti θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για έναν νέο γύρο διαπραγματεύσεων, φέρνοντας στο τραπέζι ηγεσίες που αντιλαμβάνονται τον διάλογο όχι ως παραχώρηση, αλλά ως πράξη δύναμης και αμοιβαίου σεβασμού.
Η παρέμβασή του προκάλεσε ποικίλες αντιδράσεις, με υποστηρικτές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων να χαιρετίζουν την πρωτοβουλία του, ενώ πιο συντηρητικοί κύκλοι στο Ισραήλ τη χαρακτήρισαν “επικίνδυνη ανάμειξη ενός καλλιτέχνη σε υποθέσεις εθνικής ασφάλειας”. Παρ’ όλα αυτά, το μήνυμα του Bono έχει ήδη βρει απήχηση σε διεθνή μέσα ενημέρωσης και πολιτικές οργανώσεις που ζητούν επανέναρξη των ειρηνευτικών συνομιλιών.
Διαβάστε Επίσης: Ο Prince «επιστρέφει» στο Stranger Things: Το Purple Rain που έκανε το φινάλε αξέχαστο
Ο Bono έκλεισε το κείμενό του με μια ελπιδοφόρα, αλλά και ρεαλιστική νότα, γράφοντας πως “δεν υπάρχει μέλλον ούτε για το Ισραήλ ούτε για την Παλαιστίνη χωρίς κοινό όραμα”. Τόνισε ότι ο κόσμος έχει κουραστεί από τα αδιέξοδα, τις τιμωρητικές πολιτικές και τους κύκλους βίας, καλώντας τις δύο πλευρές “να ξαναρχίσουν από την αρχή”.
Η στάση του Ιρλανδού μουσικού δείχνει πως η τέχνη και η πολιτική εξακολουθούν να διασταυρώνονται με τρόπους ουσιαστικούς. Ο Bono δεν επιδιώκει να γίνει πολιτικός· επιδιώκει, ωστόσο, να φέρει πίσω στο προσκήνιο τη χαμένη έννοια της ευθύνης που έχει η ανθρωπότητα απέναντι στην ειρήνη. Και, ίσως, με αυτό τον τρόπο, να θυμίσει ότι οι πιο σπουδαίες φωνές δεν ανήκουν πάντα στα κοινοβούλια, αλλά σε εκείνους που τολμούν να πουν την αλήθεια δυνατά.
