Σήμερα, το όνομα Billie Eilish είναι παγκοσμίως αναγνωρίσιμο, αλλά για την ίδια την καλλιτέχνιδα, δεν ήταν πάντα εύκολο να το φέρει. Σε πρόσφατη εξομολόγησή της στο British Vogue, η Billie παραδέχτηκε πως όταν ήταν μικρή «μισούσε απολύτως» το όνομά της.
«Ήθελα να έχω ένα θηλυκό, λουλουδάτο όνομα»
Απαντώντας σε ερώτηση του Idris Elba για το πώς ένιωθε για το όνομά της στα παιδικά της χρόνια, η Billie δεν μάσησε τα λόγια της:
«Πίστευα πως το “Billie” ήταν μόνο για αγόρια. Το άκουγα κάθε μέρα και με ενοχλούσε. Ήθελα να με λένε Violet ή Lavender, κάτι όμορφο και κοριτσίστικο.»
Η Billie αποκάλυψε ότι πήρε το όνομά της από τον παππού της, William, αλλά άρχισε να νιώθει καλύτερα όταν ανακάλυψε την ηθοποιό Billie Piper στη σειρά Doctor Who: «Τρελαινόμουν για τη σειρά, οπότε χάρηκα πολύ. Αλλά ταυτόχρονα θύμωσα γιατί σκέφτηκα “Γιατί να λέει κάποιος το όνομά μου και να μην εννοεί εμένα;”»
Από την ανασφάλεια στην αποδοχή
Παρότι τώρα έχει συμφιλιωθεί με το όνομά της — λέγοντας πως «δεν υπάρχει άλλο όνομα που θα μπορούσε να με αντιπροσωπεύει» — η Billie παραμένει ειλικρινής και για τις δυσκολίες που συνεχίζει να αντιμετωπίζει με την εικόνα της. Σε ερώτηση της Nicki Minaj σχετικά με το αν θεωρεί ότι η ομορφιά της «επισκιάζει» τη μουσική της, η Eilish συγκινήθηκε:
«Δεν ένιωσα ποτέ πραγματικά όμορφη. Οπότε δεν φοβήθηκα ποτέ ότι η εξωτερική μου εμφάνιση θα επισκίαζε τη δουλειά μου. Δεν έβλεπα κάτι τέτοιο στον εαυτό μου. Έχω χρειαστεί να πείσω τον εαυτό μου ότι είμαι όμορφη.»
Και κλείνοντας, με μια φράση που συνοψίζει το βάρος που φέρουν πολλές γυναίκες:
«Το να είσαι γυναίκα είναι δύσκολο.»
Η Billie στο Coachella και ό,τι ακολουθεί
Η συνέντευξη έρχεται λίγες μέρες μετά την εμφάνισή της στο Coachella 2025 μαζί με την Charli XCX, όπου ερμήνευσαν live το κοινό τους τραγούδι “Guess”. Το τρίτο της άλμπουμ, Hit Me Hard and Soft, κυκλοφόρησε πέρσι τον Μάιο και έφτασε στο No. 2 του Billboard 200.
Η Billie Eilish συνεχίζει να μας υπενθυμίζει πως ακόμη και οι πιο λαμπερές προσωπικότητες έχουν ανασφάλειες, αμφιβολίες και μια προσωπική πορεία αποδοχής — όχι μόνο από το κοινό, αλλά και από τον ίδιο τους τον εαυτό.
