Ο Louis Tomlinson ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στην καριέρα του, μιλώντας με ειλικρίνεια για την αυτοπεποίθηση, τον φόβο, την ωρίμανση και το πώς κατάφερε να σταθεί μόνος του μετά από χρόνια σε ένα από τα μεγαλύτερα συγκροτήματα της σύγχρονης pop. Με αφορμή το τρίτο solo album του, How Did I Get Here?, ο Βρετανός καλλιτέχνης δείχνει πιο σίγουρος, πιο φωτεινός και πιο συμφιλιωμένος με τον εαυτό του από ποτέ.
Η κυκλοφορία του How Did I Get Here? έρχεται σε μια ιδιαίτερα φορτισμένη χρονικά περίοδο. Δέκα χρόνια μετά την παύση των One Direction και έπειτα από μια διαδρομή γεμάτη προσωπικές απώλειες, αλλαγές και δοκιμασίες, ο Louis Tomlinson παρουσιάζει έναν δίσκο που, όπως ο ίδιος περιγράφει, είναι αυτός που πάντα άξιζε να κάνει. Δεν πρόκειται απλώς για μια ακόμη δισκογραφική δουλειά, αλλά για μια καταγραφή αυτογνωσίας, εμπειρίας και εσωτερικής ισορροπίας.
Για τον Louis Tomlinson, το νέο album σηματοδοτεί και μια αλλαγή διάθεσης. Αν τα δύο πρώτα solo albums του κινήθηκαν σε πιο βαριά και σκοτεινά συναισθηματικά μονοπάτια, αυτή τη φορά η εικόνα είναι διαφορετική. Περισσότερο χρώμα, περισσότερη αισιοδοξία και μια αίσθηση ελευθερίας διατρέχουν τα τραγούδια. Η έμπνευση ήρθε μέσα από ταξίδια, περιοδείες και στιγμές απομόνωσης, όπως η περίοδος συγγραφής στην Κόστα Ρίκα, όπου ο καλλιτέχνης ένιωσε ότι είχε πια το θάρρος να πειραματιστεί χωρίς φόβο.
Η αυτοπεποίθηση αυτή δεν εμφανίστηκε από τη μια μέρα στην άλλη. Χτίστηκε μέσα από τη σκηνή και την επαφή με το κοινό. Οι προηγούμενες περιοδείες του απέδειξαν στον ίδιο ότι μπορεί να σταθεί μόνος του, να γεμίσει χώρους και να προσφέρει μια ολοκληρωμένη εμπειρία χωρίς να βασίζεται στο παρελθόν του. Αυτή η σιγουριά πέρασε και στη δημιουργία του δίσκου, επιτρέποντάς του να αγγίξει στοιχεία που παλαιότερα απέφευγε.
Διαβάστε Eπίσης: Louis Tomlinson: Το «λάθος» που έκανε τους fans της Taylor Swift να ψάχνουν κρυφά μηνύματα
Κομβικό σημείο στο αφήγημα του How Did I Get Here? είναι η αντιμετώπιση του φόβου. Ο Tomlinson περιγράφει πώς συνειδητοποίησε ότι το πιο γενναίο βήμα δεν ήταν να αποφεύγει ό,τι τον τρόμαζε, αλλά να το κοιτάξει κατάματα και να το μεταμορφώσει σε κάτι δικό του. Αυτός ο εσωτερικός διάλογος αποτυπώνεται στη μουσική, η οποία λειτουργεί σαν ένα κράμα όλων όσων έμαθε στα χρόνια που πορεύτηκε μόνος του.
Παρότι ο δίσκος δεν αγνοεί τις δυσκολίες που έχει περάσει, το γενικό πρόσημο είναι θετικό. Ο ίδιος δηλώνει ξεκάθαρα ότι παραμένει άνθρωπος που βλέπει το ποτήρι μισογεμάτο, ανεξάρτητα από τις ανατροπές της ζωής. Αυτή η φιλοσοφία διατρέχει ολόκληρο το album, το οποίο ισορροπεί ανάμεσα στην ειλικρίνεια και στη χαρά, χωρίς να βαραίνει τον ακροατή.
Η συζήτηση για την πορεία του αναπόφευκτα οδηγεί και στους One Direction. Δέκα χρόνια μετά τη διάλυση, ο Tomlinson μιλά ανοιχτά για το πόσο τρομακτική ήταν η μετάβαση στη solo καριέρα. Παρότι είχε αποκτήσει τεράστια εμπειρία ως μέλος του συγκροτήματος, βρέθηκε ξαφνικά να πρέπει να ξαναμάθει τα πάντα από την αρχή. Από το πώς καταλαμβάνει ολόκληρη τη σκηνή, μέχρι το πώς εκτίθεται μέσα από απόλυτα προσωπικούς στίχους.
Η διαφορά, όπως εξηγεί, ήταν ότι στη μπάντα υπήρχε συλλογικότητα. Η ευθύνη μοιραζόταν, ενώ η σοβαρότητα ήταν διαφορετική. Στην solo πορεία, κάθε απόφαση και κάθε λέξη τον αφορούσε αποκλειστικά. Αυτή η μετάβαση δεν ήταν εύκολη, αλλά αποδείχθηκε καθοριστική. Σημαντικό ρόλο έπαιξαν και οι fans, οι οποίοι στάθηκαν δίπλα του χωρίς να απαιτούν τελειότητα από την πρώτη στιγμή.
Διαβάστε Eπίσης: Louis Tomlinson: Το “How Did I Get Here?” είναι το άλμπουμ που αποδεικνύει πως γύρισε πιο δυνατός από ποτέ
Με το νέο album έρχεται και μια μεγάλη περιοδεία, που ο ίδιος περιγράφει ως την πιο προσωπική μέχρι σήμερα. Η αισθητική θα είναι διαφορετική, πιο φωτεινή και με περισσότερα ηλεκτρονικά στοιχεία, αντανακλώντας το ύφος του How Did I Get Here?. Η σκηνή παραμένει το αγαπημένο του μέρος, εκεί όπου νιώθει πιο ζωντανός και πιο αυθεντικός.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η στάση του απέναντι στα τραγούδια των One Direction στα live. Αν και παραδέχεται ότι τα απολαμβάνει λόγω της νοσταλγίας που του προκαλούν, τονίζει ότι στο επόμενο tour θα είναι πιο επιλεκτικός. Με τρία solo albums πλέον στη διάθεσή του, η ανάγκη να παρουσιάσει τη δική του ταυτότητα γίνεται πιο έντονη. Όπως λέει χαρακτηριστικά, αυτή είναι η περιοδεία που του αξίζει να κάνει με το όνομά του στο επίκεντρο.
Η κουβέντα δεν θα μπορούσε να μην αγγίξει και τους υπόλοιπους πρώην bandmates. Ο Tomlinson σχολιάζει με θετική διάθεση τη νέα μουσική του Harry Styles, αναγνωρίζοντας ότι η διαφορετικότητα που υπήρχε μέσα στους One Direction ήταν πάντα η δύναμή τους. Το γεγονός ότι σήμερα ο καθένας ακολουθεί ξεχωριστό δρόμο επιβεβαιώνει την ποικιλία επιρροών και χαρακτήρων που συνυπήρχαν στο συγκρότημα.
Διαβάστε Eπίσης: Louis Tomlinson: Το “Imposter” ανοίγει το δρόμο για το νέο album “How Did I Get Here?”
Πέρα από τη δική του καριέρα, ο Louis Tomlinson δείχνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη στήριξη νέων καλλιτεχνών. Το φεστιβάλ Away From Home αποτελεί για εκείνον μια προσωπική υπόθεση, με στόχο να δώσει χώρο σε ανερχόμενα ονόματα που δυσκολεύονται να βρουν βήμα. Η σύνδεσή του με τον Yungblud, επίσης από το Doncaster, ενισχύει αυτή τη φιλοσοφία, με τον ίδιο να αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο μελλοντικής συνεργασίας.
Η σημασία των μικρών venues και της grassroots σκηνής είναι κάτι που τον αγγίζει βαθιά. Πιστεύει ότι χωρίς αυτές τις βάσεις, πολλοί καλλιτέχνες δεν θα είχαν ποτέ την ευκαιρία να εξελιχθούν. Για τον ίδιο, το να επιστρέφει και να προσφέρει ευκαιρίες είναι ένας τρόπος να ανταποδώσει όσα έχει λάβει.
Σήμερα, με το τρίτο album έτοιμο, μια μεγάλη περιοδεία μπροστά του και ενεργή παρουσία στη στήριξη νέων ταλέντων, ο Louis Tomlinson δείχνει πιο γειωμένος από ποτέ. Δεν μιλά για λίστες επιτυχιών ή αριθμούς, αλλά για ουσία, εξέλιξη και διάρκεια. Το How Did I Get Here? δεν είναι απλώς ένας τίτλος. Είναι η ερώτηση που τον οδήγησε μέχρι εδώ και η απάντηση που συνεχίζει να χτίζει, βήμα-βήμα, με ειλικρίνεια και καθαρή ματιά προς το μέλλον.
