Η είδηση της στρατιωτικής επιχείρησης των Ηνωμένων Πολιτειών στη Βενεζουέλα και η σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο προκάλεσαν άμεσες αντιδράσεις στη βενεζουελάνικη καλλιτεχνική κοινότητα. Παρότι η είδηση κυριάρχησε στα διεθνή μέσα ενημέρωσης, οι περισσότεροι καλλιτέχνες αντέδρασαν με προσοχή και συγκρατημένο συναίσθημα, γνωρίζοντας καλά το βάρος και τις συνέπειες της στιγμής. Μεταξύ αυτών, ο Danny Ocean, η Elena Rose και οι Rawayana, που εδώ και χρόνια εκπροσωπούν τη “νέα φωνή” της βενεζουελάνικης μουσικής σκηνής, επέλεξαν να μιλήσουν με σύνεση και αλληγορία, αφήνοντας να φανεί η ανησυχία τους για το τι θα ακολουθήσει
Η ανακοίνωση ήρθε το πρωί του Σαββάτου, όταν ο πρόεδρος των Η.Π.Α. Ντόναλντ Τραμπ γνωστοποίησε ότι οι αμερικανικές δυνάμεις συνέλαβαν τον Μαδούρο στο Καράκας, στο πλαίσιο στρατιωτικής επιχείρησης. Μέχρι το μεσημέρι, ο ίδιος δήλωσε από το Mar-a-Lago ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα αναλάβουν προσωρινά τη διακυβέρνηση της χώρας «έως ότου εξασφαλιστεί μια δίκαιη και σταθερή μετάβαση».
Καθώς η διεθνής κοινότητα παρακολουθούσε τις εξελίξεις με ανάμεικτα συναισθήματα, οι καλλιτέχνες της βενεζουελάνικης διασποράς — πολλοί εκ των οποίων έχουν σταθεί ανοιχτά ενάντια στο καθεστώς Μαδούρο — άρχισαν να τοποθετούνται δημόσια. Οι αντιδράσεις τους, ωστόσο, δεν είχαν τη θριαμβευτική ένταση που ίσως θα περίμενε κανείς. Αντίθετα, χαρακτηρίστηκαν από προσεκτική γλώσσα, συγκρατημένο ενθουσιασμό και μια αίσθηση αβεβαιότητας για το μέλλον της πατρίδας τους.
Διαβάστε Επίσης: Ashley MacIsaac: Συναυλία ακυρώθηκε μετά από λάθος της Google AI που τον μπέρδεψε με εγκληματία
Ο Danny Ocean, που εδώ και χρόνια έχει ταυτιστεί με τη νέα βενεζουελάνικη ταυτότητα της μετανάστευσης και της ελπίδας, ήταν από τους πρώτους που αντέδρασαν. Ο δημιουργός του παγκόσμιου hit “Me Rehúso” δημοσίευσε στον λογαριασμό του ένα μήνυμα της ηγέτιδας της αντιπολίτευσης Μαρία Κορίνα Ματσάδο, η οποία συνεχάρη τις Η.Π.Α. για την επιχείρηση και κάλεσε σε άμεση αναγνώριση του εξόριστου πολιτικού Εδμούντο Γκονσάλες Ουρρούτια ως νόμιμου προέδρου της Βενεζουέλας. Ο Ocean, ο οποίος είχε ορκιστεί να μην τραγουδήσει ξανά στη χώρα μέχρι να αποκατασταθεί η δημοκρατία, επιβεβαίωσε έτσι τη σταθερή πολιτική του θέση, χωρίς όμως να υιοθετήσει εντελώς θριαμβευτικό τόνο.
Η τραγουδοποιός Elena Rose, γνωστή για τις συνεργασίες της με τον Ocean και τον Jerry Di στο “Caracas en el 2000”, επέλεξε μια πιο πνευματική προσέγγιση. Με φόντο μια απλή ασπρόμαυρη φωτογραφία, έγραψε στο Instagram: «Αυτή είναι μια πνευματική μάχη. Μείνετε στο φως». Το μήνυμά της λειτούργησε σαν προσευχή, αντικατοπτρίζοντας το φόβο και την ελπίδα μιας γενιάς που έχει ζήσει την απώλεια της πατρίδας μέσα από την πολιτική αστάθεια και τη μετανάστευση.
Την ίδια στιγμή, η νεαρή τραγουδίστρια Joaquina — που εκπροσωπεί τη νέα φουρνιά των βενεζουελάνων καλλιτεχνών στο Μαϊάμι — ανάρτησε τη φράση «Abajo cadenas» (“Κάτω οι αλυσίδες”), έναν στίχο από τον εθνικό ύμνο της Βενεζουέλας. Μια φράση σύντομη αλλά με βαρύ ιστορικό και συναισθηματικό φορτίο, που ενώνει την τέχνη με τη συλλογική μνήμη ενός λαού.
Διαβάστε Επίσης: Ο Jung Kook αναβιώνει τον Nat King Cole με μια “βελούδινη” εκδοχή του “The Christmas Song”
Οι Rawayana, ένα από τα πιο γνωστά εναλλακτικά συγκροτήματα της χώρας, αρχικά δεν προχώρησαν σε καμία δημόσια δήλωση. Αντ’ αυτού, οι θαυμαστές τους παρατήρησαν ότι το νέο τους άλμπουμ, που κυκλοφόρησε την Πρωτοχρονιά με τίτλο ¿Dónde Es El After?, έμοιαζε σχεδόν προφητικό. Στο πρώτο του κομμάτι, “Si Te Pica Es Porque Eres Tú”, ο τραγουδιστής Μπέτο Μοντενέγκρο τραγουδά ειρωνικά: «Χαρούμενη χρονιά από τη Rawa, και μακάρι οι γιοι της διαφθοράς να φύγουν επιτέλους». Το τραγούδι διαδόθηκε ευρέως στο διαδίκτυο τις πρώτες ώρες μετά τη σύλληψη του Μαδούρο, σαν ένας άτυπος ύμνος ανακούφισης για τον βενεζουελάνικο λαό.
Την Κυριακή, οι Rawayana δημοσίευσαν το “Tonada por ella”, μια λιτή μπαλάντα αφιερωμένη στον πόνο της εξορίας. Το τραγούδι γράφτηκε από κοινού με τον Servando Primera, τον καταξιωμένο συνθέτη που έχει υπογράψει επιτυχίες για καλλιτέχνες όπως η Christina Aguilera και η Kali Uchis. Μαζί με το τραγούδι, το συγκρότημα κοινοποίησε έναν τηλεφωνικό αριθμό, μέσω του οποίου οι ακροατές μπορούσαν να ακούσουν ένα αρχειακό απόσπασμα του συγγραφέα Arturo Uslar Pietri για την αποτυχία του πετρελαϊκού κράτους — ένα σχόλιο που συνδύαζε μουσική, ιστορία και κοινωνικό στοχασμό.
Η σχέση των Rawayana με την πολιτική δεν είναι καινούργια. Το 2024, το συγκρότημα είχε αναγκαστεί να ακυρώσει την εγχώρια περιοδεία του ύστερα από τις αντιδράσεις του Μαδούρο στο τραγούδι “Veneka”, μια συνεργασία με τον ράπερ Akapellah που επαναπροσδιόριζε έναν προσβλητικό όρο για τις Βενεζουελάνες μετανάστριες. Η πράξη αυτή ερμηνεύτηκε ως ευθεία πολιτική πρόκληση και προκάλεσε τη δημόσια οργή του τότε προέδρου. Παρ’ όλα αυτά, το τραγούδι κέρδισε Λατινικό Grammy το 2025 και έγινε σύμβολο της ελευθερίας της έκφρασης.
Ο Akapellah, γνωστός για την ειλικρίνεια και τη κοινωνική του ματιά, επέλεξε να εκφραστεί με μια φράση γεμάτη ρεαλισμό: «Έρχεται μια εποχή μετάβασης», έγραψε στο Instagram. «Κανείς δεν ξέρει πόσο δύσκολη θα είναι, αλλά όλοι ξέραμε πως τη χρειαζόμασταν». Μια δήλωση που αποτυπώνει την αίσθηση ενός λαού διχασμένου ανάμεσα στην ελπίδα και τον φόβο, στη χαρά και την αγωνία για το αύριο.
Διαβάστε Επίσης: Η Jill Scott επιστρέφει μετά από 10 χρόνια με νέο άλμπουμ γεμάτο ψυχή και αλήθεια
Καθώς η πολιτική πραγματικότητα της Βενεζουέλας αλλάζει ραγδαία, οι καλλιτέχνες της διασποράς μοιάζουν να κρατούν τον ρόλο των άτυπων αφηγητών αυτής της ιστορικής καμπής. Με τραγούδια, στίχους και αναρτήσεις, σχηματίζουν ένα ηχητικό χρονικό για μια χώρα που προσπαθεί να ξαναβρεί τη φωνή της. Από το “Me Rehúso” του Danny Ocean μέχρι τη μουσική ωριμότητα των Rawayana, η νέα γενιά καλλιτεχνών μετατρέπει την τέχνη σε πολιτική πράξη, ισορροπώντας ανάμεσα στη νοσταλγία και στην ανάγκη για αλλαγή.
Η Βενεζουέλα, σε μια στιγμή που βρίσκεται ξανά στο σταυροδρόμι της ιστορίας της, βλέπει τους καλλιτέχνες της να γίνονται η πιο γνήσια φωνή του λαού της — προσεκτική, συγκρατημένη, αλλά βαθιά ανθρώπινη.
