Ο Yungblud αποκάλυψε τους μουσικούς που θα διάλεγε για το απόλυτο supergroup του. Από τον Johnny Marr και τον Malcolm Young, μέχρι τους θρύλους Bowie και Stevie Nicks
Ο Yungblud δεν είναι ποτέ βαρετός. Και σίγουρα δεν φοβάται να προκαλεί. Από τα εκρηκτικά του live μέχρι τις συνεργασίες με μουσικούς-θρύλους, ο Dominic Harrison – όπως είναι το πραγματικό του όνομα – έχει χτίσει μια ταυτότητα που ισορροπεί ανάμεσα στην punk ενέργεια, τη ροκ νοσταλγία και τη σύγχρονη pop τρέλα. Αυτή τη φορά, ο εκκεντρικός σταρ από το Doncaster αποφάσισε να αποκαλύψει κάτι πιο… προσωπικό: ποια θα ήταν η απόλυτη “ονειρική” του ροκ μπάντα. Και, φυσικά, οι επιλογές του έγιναν viral μέσα σε λίγες ώρες.
Σε συνέντευξή του στο podcast Lipps Service, ο Yungblud αποκάλυψε ποιοι μουσικοί από την ιστορία του rock θα αποτελούσαν το “supergroup των ονείρων του”. Με ύφος ενθουσιασμού και εφηβικής αθωότητας, ο καλλιτέχνης απαρίθμησε ονόματα που θα έκαναν κάθε φανατικό του είδους να σηκωθεί όρθιος.
Διαβάστε Επίσης: Yungblud: «Για 10 χρόνια πίστευα πως ο Rod Stewart ήταν ο παππούς μου»
Στην κιθάρα, ο Yungblud δεν είχε δεύτερη σκέψη: Johnny Marr των The Smiths. “Θα ήταν τόσο μελωδικός”, είπε, εξηγώντας πως λατρεύει την ικανότητα του Marr να παντρεύει το συναίσθημα με την τεχνική. Για τη ρυθμική κιθάρα, επέλεξε τον Malcolm Young των AC/DC, τονίζοντας πως είναι “ο πιο υποτιμημένος rhythm guitarist όλων των εποχών”.
Η rhythm section του supergroup του είναι εξίσου επιβλητική: στο μπάσο, ο Mani των The Stone Roses και Primal Scream, “γιατί έχει εκείνο το funk που δεν εκτιμάται όσο θα έπρεπε”, όπως είπε χαρακτηριστικά, ενώ στα ντραμς – χωρίς δεύτερη σκέψη – ο John Bonham των Led Zeppelin. “100% χωρίς αμφιβολία. Εκείνος και ο Keith Moon είναι οι αγαπημένοι μου,” πρόσθεσε με ενθουσιασμό.
Και αν νομίζετε ότι σταμάτησε εκεί, κρατηθείτε: για τα φωνητικά, ο Yungblud φαντάζεται ένα χαοτικό, αλλά απόλυτα μαγικό τρίο: Stevie Nicks των Fleetwood Mac, David Bowie και ο ίδιος. “Γιατί όχι; Θα ήταν τρελό. Και υπέροχο.”
Διαβάστε Επίσης: Yungblud για Taylor Swift – «Η μουσική της είναι γεμάτη ψυχή και μνήμες»
Στα πλήκτρα, διάλεξε τον Adam Wakeman, γιο του Rick Wakeman των Yes, λέγοντας πως “τον λατρεύω και με κάνει να νιώθω ασφαλής, ειδικά αυτές τις τελευταίες εβδομάδες, στις τεράστιες εμφανίσεις που κάναμε μαζί”.
Οι εμφανίσεις στις οποίες αναφέρεται δεν είναι τυχαίες. Ο Yungblud συμμετείχε πρόσφατα σε μία από τις πιο συγκινητικές στιγμές της χρονιάς: την τελευταία συναυλία των Black Sabbath στο Μπέρμιγχαμ, όπου ανέβηκε στη σκηνή μαζί με τον Adam Wakeman, τον Nuno Bettencourt των Extreme και τον II των Sleep Token, για να ερμηνεύσουν το ιστορικό κομμάτι “Changes”. Η εμφάνισή του ήταν συγκινητική, γεμάτη πάθος και σεβασμό στη μουσική κληρονομιά της μπάντας.
Λίγο αργότερα, ο Yungblud εμφανίστηκε στα MTV VMAs 2025, όπου βρέθηκε στη σκηνή με τους Steven Tyler και Joe Perry των Aerosmith, αποτίοντας φόρο τιμής στον Ozzy Osbourne με δύο ιστορικές ερμηνείες: “Crazy Train” και “Mama, I’m Coming Home”.
Η συνεργασία του με τα μέλη των Aerosmith δεν σταμάτησε εκεί. Ο Yungblud ανακοίνωσε πως ετοιμάζουν το κοινό τους EP “One More Time”, το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 21 Νοεμβρίου και θα περιλαμβάνει τέσσερα νέα τραγούδια – τα πρώτα αυθεντικά κομμάτια των Aerosmith εδώ και δώδεκα χρόνια. Το lead single “My Only Angel” έχει ήδη κυκλοφορήσει, συνδυάζοντας τη φρεσκάδα του Yungblud με τον ακατέργαστο ήχο των κλασικών rock ηρώων.
Διαβάστε Επίσης: Yungblud – Aerosmith: Μαζί στο νέο EP “One More Time”
Ωστόσο, όχι όλοι ήταν εντυπωσιασμένοι. Ο Dan Hawkins των The Darkness χαρακτήρισε την εμφάνιση του Yungblud “ακόμα ένα καρφί στο φέρετρο του rock ‘n’ roll”, ενώ ο αδερφός του, Justin Hawkins, είπε πως “ήταν σαν το rock να πέρασε μέσα από ένα Instagram φίλτρο”.
Ο Yungblud, πιστός στον αυθορμητισμό του, δεν άφησε τίποτα να πέσει κάτω: “Όταν κάποιοι προσπαθούν να διανοητικοποιήσουν αυτό που είναι καθαρά ψυχή και ενέργεια πάνω στη σκηνή, είναι απλώς πικρία και ζήλια”, απάντησε.
Η αλήθεια είναι πως ο Yungblud έχει καταφέρει κάτι σπάνιο στη σύγχρονη μουσική: να ενώσει γενιές. Οι μεγαλύτεροι βλέπουν σε εκείνον μια υπενθύμιση της επαναστατικής ροκ εποχής, ενώ οι νεότεροι αναγνωρίζουν έναν καλλιτέχνη που μιλάει τη γλώσσα τους, χωρίς φίλτρα. Είναι η προσωποποίηση του “νέου ροκ” — ωμό, συναισθηματικό, αληθινό.
Δεν είναι τυχαίο πως οι αναφορές του στους ήρωες της ροκ σκηνής — από Bowie μέχρι Bonham — συνοδεύονται πάντα από αγάπη και σεβασμό. Δεν τους αντιγράφει. Τους τιμά, φέρνοντας τη δική του εκδοχή ελευθερίας και χαοτικής ενέργειας στο σήμερα.
Ανάμεσα στις εξομολογήσεις του, ο Yungblud μίλησε και για ένα από τα πιο αστεία περιστατικά της ζωής του: “Μεγάλωσα πιστεύοντας πως ήμουν εγγονός του Rod Stewart, μέχρι που βρήκα έναν δίσκο του στο Asda και κατάλαβα ότι μάλλον όχι.” Μπορεί να το είπε χαριτολογώντας, αλλά αυτή η φράση συμπυκνώνει τη φιλοσοφία του: ένας καλλιτέχνης που δεν παίρνει τίποτα υπερβολικά σοβαρά, που βλέπει τη μουσική σαν παιχνίδι πάθους, ταυτότητας και απόλυτης ελευθερίας.
Ο Yungblud είναι εκείνος ο τύπος που μπορεί να πει σε μια πρόταση “θα έβαζα τον Bowie στο μικρόφωνο” και να το εννοεί. Γιατί για εκείνον, η ροκ δεν είναι μουσειακό είδος. Είναι τρόπος ζωής. Και μέσα από τις συνεργασίες του, τα shows του και τις δηλώσεις του, συνεχίζει να αποδεικνύει ότι το rock δεν πέθανε ποτέ — απλώς άλλαξε πρόσωπο. Το δικό του.
