Ένα βράδυ με τον Michael Jackson στο Trump Tower, τότε που ο “King of Pop” δούλευε ασταμάτητα για να ολοκληρώσει το θρυλικό “HIStory”. Ο Dan Beck, συνεργάτης του στην Epic Records, θυμάται πώς πέρασαν μια αξέχαστη νύχτα γεμάτη μουσική, φωτογραφίες και αναμνήσεις που έγραψαν ιστορία
Ήταν το 1994, όταν ο Michael Jackson αποφάσισε να μεταφέρει ολόκληρη την ομάδα του στη Νέα Υόρκη. Ο “King of Pop” βρισκόταν στη φάση που ετοίμαζε το “HIStory”, το άλμπουμ που θα σηματοδοτούσε τη δική του αναδρομή στη μουσική διαδρομή και θα γινόταν ένα από τα πιο εμβληματικά έργα της καριέρας του. Ανάμεσα σε όσους συνεργάστηκαν στενά μαζί του, ήταν και ο Dan Beck, στέλεχος της Epic Records και υπεύθυνος για το project management του δίσκου. Και ένα βράδυ στο Trump Tower, έμελλε να γίνει θρύλος.
Ο Michael είχε νοικιάσει ένα διαμέρισμα πολλών επιπέδων στον ουρανοξύστη της Fifth Avenue, ακριβώς απέναντι από τα γραφεία της Sony. Παρά τη φήμη του Trump Tower, ο χώρος ήταν εκπληκτικά λιτός — τίποτα από τη λάμψη και την υπερβολή που θα περίμενε κανείς. Ο Beck θυμάται πως, μπαίνοντας, αντίκριζες έναν μικρό χώρο σαν κουζινάκι, με δύο καθιστικά χωρίς προσωπικά αντικείμενα. Έμοιαζε περισσότερο με εταιρικό loft παρά με το σπίτι του μεγαλύτερου pop star στον κόσμο.
Διαβάστε Επίσης: Legacy: Michael Jackson – Το BBC αποκαλύπτει τη σκοτεινή πλευρά του King of Pop
Ο Dan Beck πήγαινε συχνά στο διαμέρισμα για σύντομες συναντήσεις — παρέδιδε έγγραφα, άκουγε τις ιδέες του Michael, συζητούσαν για το concept του “HIStory”. Όμως εκείνο το συγκεκριμένο βράδυ στις αρχές του 1995 ήταν διαφορετικό. Θα περνούσαν μαζί όλη τη νύχτα για να διαλέξουν τις φωτογραφίες που θα συνόδευαν το booklet του δίσκου. Και αυτό δεν ήταν μικρή υπόθεση: ο Michael είχε κυριολεκτικά χιλιάδες φωτογραφίες που κάλυπταν κάθε στάδιο της ζωής του. Από την εποχή των Jackson 5 μέχρι τις πιο πρόσφατες περιοδείες του, φωτογραφίες με προέδρους, βασιλιάδες, παιδιά, νοσοκομεία, σκηνικά από κλιπ, στιγμές που μόνο εκείνος θυμόταν με λεπτομέρεια.
Όταν ο Beck έφτασε στο διαμέρισμα μαζί με την art director της Epic, Nancy Donald, τους υποδέχτηκε η μαγείρισσα του Michael. Στο καθιστικό υπήρχε μια τεράστια στοίβα από κουτιά — ένα “skid”, όπως το αποκαλεί ο Beck. Ένα βουνό από φωτογραφίες 8×10, τακτοποιημένες, καταγεγραμμένες, έτοιμες να περάσουν από την κρίση του ίδιου του Michael Jackson. Κάθε κουτί περιείχε έναν ολόκληρο κόσμο, μια εποχή, μια ανάμνηση.
Λίγο αργότερα, ο Michael κατέβηκε από το επάνω επίπεδο. Ντυμένος απλά, χαμογελαστός, κάθισε στα σκαλοπάτια και κοίταξε τους συνεργάτες του. Από εκείνη τη στιγμή, ξεκίνησε ένα ολονύχτιο ταξίδι μέσα στο παρελθόν του. Έπιαναν μία-μία φωτογραφία και τη σήκωναν ψηλά σαν κάρτα — και ο Michael αντιδρούσε με ενθουσιασμό ή απλώς με ένα ήρεμο “ok”.
Όταν μια εικόνα τον άγγιζε, το έδειχνε αμέσως. «Must have… or will die!» έλεγε χαμογελαστά, και η φράση αυτή γινόταν αστείο μεταξύ τους. Η Nancy και ο Beck γελούσαν κάθε φορά που το επαναλάμβανε. Για τον Michael, κάθε φωτογραφία ήταν ένα κομμάτι από το “HIStory” του — κυριολεκτικά και συναισθηματικά.
Διαβάστε Επίσης: Stevie Wonder: «Η μουσική του Michael Jackson θα ζει για πάντα»
Οι ώρες περνούσαν χωρίς να το καταλάβουν. Ήταν μια εμπειρία σχεδόν κινηματογραφική: τρεις άνθρωποι καθισμένοι στο πάτωμα, περιτριγυρισμένοι από κουτιά, να ανακαλύπτουν ξανά τη ζωή ενός θρύλου μέσα από εικόνες. Από φωτογραφίες με την Elizabeth Taylor και τη Diana Ross, μέχρι πλάνα από συναυλίες με χιλιάδες θεατές, επισκέψεις σε παιδικά νοσοκομεία και στιγμές όπου ο Michael απλώς κοιτάζει μακριά, σκεπτικός.
Όσο περνούσε η ώρα, η διαδικασία γινόταν πιο δύσκολη. Είχαν φτάσει να ξεχωρίσουν περίπου διακόσιες φωτογραφίες — πολύ περισσότερες από όσες χωρούσαν στο booklet των 52 σελίδων. Ο Beck θυμάται πως η επιμονή του Michael γινόταν πιο έντονη όσο η νύχτα προχωρούσε. Δεν ήθελε να αφήσει τίποτα έξω. Ήταν η ζωή του σε εικόνες και κάθε μία είχε αξία.
Καθώς πλησίαζε το ξημέρωμα, το φως της αυγής έμπαινε αχνά από τις κουρτίνες. Ο Michael, παρότι κουρασμένος, παρέμενε ενθουσιώδης. Για τον Beck, ήταν ξεκάθαρο: αυτός ο άνθρωπος δεν αντιμετώπιζε τη μουσική του ως προϊόν, αλλά ως προσωπικό έργο τέχνης. Ήθελε κάθε λεπτομέρεια να αντικατοπτρίζει την ουσία του, το πάθος του και την ιστορία που κουβαλούσε.
Διαβάστε Επίσης: Lionel Richie: Γιατί φώναζαν τον Michael Jackson “Smelly”
Τελικά, μετά από πάνω από οκτώ ώρες δουλειάς, είχαν καταφέρει να περιορίσουν το υλικό στις φωτογραφίες που θα έμεναν στο άλμπουμ. Το αποτέλεσμα ήταν ένας εικαστικός θησαυρός — ένα booklet που, όπως λέει ο Beck, “έδειχνε την ψυχή του Michael”. Και πράγματι, το “HIStory” κυκλοφόρησε λίγο αργότερα και έγινε σημείο αναφοράς για τη μουσική βιομηχανία, όχι μόνο για τα τραγούδια του, αλλά και για το συνοδευτικό του υλικό, που σήμερα θεωρείται συλλεκτικό.
Ο Dan Beck, στο βιβλίο του “You’ve Got Michael: Living Through HIStory”, περιγράφει τη νύχτα εκείνη ως μια εμπειρία σχεδόν μυστικιστική. “Ήταν σαν να περνούσαμε τις σελίδες ενός άλμπουμ ζωής, με τον ίδιο τον Michael να θυμάται κάθε στιγμή με λεπτομέρεια, σαν να είχε συμβεί χθες,” γράφει. “Γελάσαμε, συγκινηθήκαμε και κάναμε κάτι που κανένας άλλος καλλιτέχνης δεν θα έκανε: ζήσαμε ξανά την ιστορία του μέσα από τις φωτογραφίες του.”
Το πιο εντυπωσιακό όμως ήταν ότι, παρά το μεγαλείο του, ο Michael Jackson παρέμενε ταπεινός. Δεν υπήρχε ίχνος έπαρσης, μόνο αγάπη για τη μουσική, τη δημιουργία και τους ανθρώπους που είχε συναντήσει στο δρόμο του. Ήθελε όλα να αποδοθούν με σεβασμό και αλήθεια.
Το ολονύχτιο εκείνο στο Trump Tower δεν ήταν απλώς μια επαγγελματική συνάντηση. Ήταν ένα ταξίδι μνήμης — μια βραδιά όπου ο “King of Pop” κοίταξε πίσω και ξαναβρήκε τον εαυτό του μέσα από το έργο του. Και αν κάτι αποδεικνύει αυτή η ιστορία, είναι πως ο Michael Jackson δεν ήταν απλώς ένας καλλιτέχνης· ήταν ένας άνθρωπος που έβλεπε τη μουσική σαν καθρέφτη της ψυχής του.
