Ένα νέο βιβλίο αποκαλύπτει γιατί ο διασημότερος μάνατζερ της μουσικής δεν ήταν μόνο σκοτεινή φιγούρα, αλλά και άνθρωπος με πάθη, αγωνίες και πίστη στον καλλιτέχνη του
Στον κόσμο της μουσικής, λίγα ονόματα έχουν μείνει τόσο βαθιά χαραγμένα όσο του Colonel Tom Parker – του ανθρώπου που στάθηκε δίπλα στον Elvis Presley από τα πρώτα του βήματα μέχρι την κορυφή της δόξας του. Για δεκαετίες, οι περισσότεροι έβλεπαν τον Parker σαν τον αυστηρό, αδίστακτο manager που κρατούσε τον “βασιλιά” κλεισμένο μέσα σε “χρυσό κλουβί”, ελέγχοντας κάθε του κίνηση και φροντίζοντας να του αποφέρει αμύθητα κέρδη. Όμως, μια νέα βιογραφία και σύγχρονες αποκαλύψεις έρχονται να δείξουν μια πιο πολύπλευρη, ανθρώπινη όψη πίσω από τον μύθο.
Διαβάστε Επίσης: Bad Bunny: Στη λίστα με τους «Πιο Καυτούς Άνδρες Όλων των Εποχών» μαζί με Tupac και Elvis Presley
Στην πραγματικότητα, ο Colonel Tom Parker δεν ήταν κάποια καρικατούρα “κακού αφεντικού”, αλλά ένας άνθρωπος με πάθη, εσωτερικές μάχες και μεγάλη πίστη στο ταλέντο του Elvis Presley. Η αληθινή του ιστορία ξεκινά πολύ πριν συναντήσει τον Presley – γεννημένος στην Ολλανδία με το όνομα Andreas Cornelis van Kuijk, αποφάσισε να αφήσει τα πάντα πίσω και να ζήσει το αμερικανικό όνειρο. Παράνομα μεταναστεύει στις ΗΠΑ, χτίζει νέα ταυτότητα, γίνεται γνωστός ως Tom Parker και με την πορεία του κερδίζει τον τίτλο του “Colonel” από τον κυβερνήτη της Λουιζιάνα. Αυτό το “μυστήριο” γύρω από το παρελθόν του ακολουθούσε για πάντα το όνομά του, χαρίζοντας του τον αέρα του μυστηριώδους αρχηγού.
Στον πυρήνα του όμως, ήταν ένας άνθρωπος που κατάφερε να συνδέσει το όνομά του με την ιστορία της pop κουλτούρας. Το σημαντικότερο επίτευγμά του ήταν να σταθεί δίπλα στον Elvis Presley σε όλες τις κρίσιμες στιγμές, όχι μόνο ως επαγγελματίας manager, αλλά και ως κάποιος που καταλάβαινε τις αδυναμίες, τα πάθη και τα όρια του καλλιτέχνη του. Και οι δύο ήταν χαρακτήρες με τεράστιες προσωπικές αντιφάσεις. Ο Parker είχε έναν έντονο εθισμό στον τζόγο, ο οποίος συχνά τον έφερνε σε οικονομικά αδιέξοδα. Ο Presley, από την άλλη, βρέθηκε παγιδευμένος στον κόσμο των φαρμάκων και των προσωπικών του εμμονών, με αποτέλεσμα οι ζωές τους να γίνουν ένα αλληλένδετο πλέγμα από ανάγκες, υπερβολές και αλληλοεξαρτήσεις.
Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι ο Colonel Tom Parker κρατούσε επίτηδες τον Elvis Presley “φυλακισμένο” στις ΗΠΑ για να μην αποκαλυφθεί η αληθινή του ταυτότητα ως μετανάστης χωρίς χαρτιά. Όμως, το νέο βιβλίο βασισμένο σε ντοκουμέντα και αρχεία, βάζει τα πράγματα στη θέση τους: το μεγαλύτερο εμπόδιο στις διεθνείς περιοδείες του Elvis δεν ήταν ο manager του, αλλά οι δικές του προσωπικές εξαρτήσεις και η εμμονή του να μεταφέρει όπλα παντού. Κανείς δεν ήθελε να ρισκάρει ένα ταξίδι στο εξωτερικό όπου τα πάντα θα μπορούσαν να γυρίσουν μπούμερανγκ, τόσο για την ασφάλεια του Presley όσο και για το ίδιο το project του “Elvis brand”.
Ο Parker δούλευε εξαντλητικά, με ρυθμούς που σήμερα ακούγονται απίστευτοι: συχνά ξεπερνούσε τις 16 ώρες δουλειάς τη μέρα, χωρίς μέρες ξεκούρασης ή διακοπές. Δεν είχε την τάση να παρεμβαίνει στο καλλιτεχνικό κομμάτι, δεν επέβαλε τραγούδια, ούτε καθόριζε το στυλ του Presley. Η δουλειά του ήταν η οργάνωση, η διαχείριση των deals, το “στήσιμο” της εικόνας του Elvis στη συνείδηση του κοινού. Και φυσικά, τα οικονομικά του. Πολλοί τον κατηγορούσαν για τεράστιες αμοιβές – συχνά έπαιρνε μέχρι και το 50% των κερδών. Αυτό, όμως, σύμφωνα με τα αρχεία, δεν ήταν κρυφό: όλες οι συμφωνίες περνούσαν από τον ίδιο τον Presley, που ενέκρινε ή απέρριπτε χωρίς δεύτερη σκέψη.
Στην ουσία, η σχέση τους είχε έντονο ψυχολογικό υπόβαθρο: ο Elvis Presley ήταν ένας άνθρωπος που είχε ανάγκη να εμπιστεύεται κάποιον απόλυτα και ο Parker είχε ανάγκη κάποιον που θα “κουβαλάει” την ευθύνη της επιτυχίας και των αποφάσεών του. Ο ένας συμπλήρωνε τα κενά του άλλου, δημιουργώντας ένα δέσιμο που κράτησε μέχρι το τέλος της ζωής του Elvis.
Η εικόνα του Colonel Tom Parker ως “κακού” ή “εκμεταλλευτή” μάνατζερ γίνεται πολύ πιο θολή αν δούμε τα πράγματα με μια πιο σύγχρονη, ανοιχτή ματιά. Σίγουρα είχε αδυναμίες, συχνά λειτουργούσε σκληρά και ήταν απόλυτα προσανατολισμένος στο κέρδος, αλλά ήταν και ένας άνθρωπος με βαθιά αφοσίωση στον καλλιτέχνη του. Δεν δίσταζε να πάρει μεγάλα ρίσκα, να επενδύσει ενέργεια, χρόνο και φαντασία στη διαμόρφωση του “Elvis Presley φαινομένου”. Στην πραγματικότητα, το brand του Elvis δεν θα υπήρχε χωρίς τον στρατηγικό σχεδιασμό, την εμμονή και το “business touch” του Colonel Tom Parker.
Ο ίδιος ο Parker, όταν ρωτήθηκε για τα χρήματα, έλεγε πάντα “Για κάθε δολάριο που πήρα, έκανα τον Elvis εκατομμυριούχο.” Και ίσως να μην είχε άδικο – γιατί κάτω από όλες τις “σκιές”, το αποτέλεσμα ήταν η εκτόξευση του Presley σε επίπεδα που κανένας άλλος καλλιτέχνης δεν είχε φτάσει εκείνη την εποχή.
Η ανθρώπινη πλευρά του Parker φαίνεται και στη σχέση του με τον ίδιο τον Elvis. Μπορεί να τον κατηγορούσαν για αυταρχισμό, αλλά οι δυο τους είχαν χτίσει μια σύνδεση που πήγαινε πολύ βαθύτερα από το συμβόλαιο ή το χρήμα. Ο Parker συχνά γινόταν “οικογένεια” για τον Elvis – ένας άνθρωπος που ήξερε πώς να τον ηρεμεί όταν όλα γύρω του έμοιαζαν εκτός ελέγχου. Δεν ήταν λίγες οι φορές που ο Elvis χρειάστηκε την υποστήριξή του για να αντέξει τη συντριπτική πίεση της διασημότητας.
Διαβάστε Επίσης: Το κομμάτι που ο Elvis Presley πίστευε πως ήταν το αριστούργημά του
Σίγουρα, το lifestyle του Colonel Tom Parker είχε και σκοτεινά σημεία: οι εθισμοί, τα οικονομικά προβλήματα, η ανάγκη για έλεγχο και το κυνήγι της επιτυχίας με κάθε κόστος. Όμως, όπως δείχνει η νέα βιογραφία, ήταν κι ένας άνθρωπος με μεγάλα οράματα, πρωτοποριακή σκέψη και ένα μοναδικό “ένστικτο” για το τι ήθελε το κοινό.
Κοιτάζοντας πίσω, το δίδυμο Colonel Tom Parker – Elvis Presley θυμίζει ταινία που έχει τα πάντα: δόξα, πάθη, μυστικά, επιτυχία και αποτυχία. Τελικά, αυτό που μένει είναι μια πολύ ανθρώπινη ιστορία για το πώς δύο διαφορετικοί χαρακτήρες έγιναν “ομάδα” και άλλαξαν τον κόσμο της μουσικής για πάντα. Ο Parker, με όλες τις αντιφάσεις του, αποδεικνύει ότι τίποτα δεν είναι ποτέ άσπρο ή μαύρο, ειδικά στην ποπ κουλτούρα.
Και όσο κι αν προσπαθήσουμε να χωρέσουμε τη ζωή του Colonel Tom Parker σε απλούς χαρακτηρισμούς, το μόνο βέβαιο είναι πως χωρίς αυτόν, ο Elvis Presley ίσως να μην ήταν ποτέ ο θρύλος που γνωρίσαμε. Αυτός ο συνδυασμός μυστήριου, πάθους, στρατηγικής και αδυναμιών είναι που κρατά την ιστορία τους ζωντανή μέχρι σήμερα – όχι μόνο ως “βιογραφικό σημείωμα”, αλλά ως μάθημα για το πώς δημιουργείται ένας αληθινός μύθος.
