Ο τραγουδιστής των Locomondo εξηγεί πώς η AI αλλάζει τη δημιουργία στη μουσική και γιατί η νέα γενιά ίσως δεν ξεχωρίζει πια το ανθρώπινο από το τεχνητό
Στην εποχή που η τεχνολογία εξελίσσεται με τρελούς ρυθμούς και η τεχνητή νοημοσύνη κάνει όλο και πιο έντονη την παρουσία της στην καθημερινότητά μας, ο χώρος της μουσικής δεν θα μπορούσε να μείνει ανεπηρέαστος. Το τελευταίο διάστημα, όλο και περισσότεροι καλλιτέχνες, δημιουργοί και παραγωγοί αναρωτιούνται: είναι η τεχνητή νοημοσύνη το επόμενο μεγάλο βήμα στη μουσική ή το τέλος μιας ολόκληρης εποχής; Ο Μάρκος Κούμαρης, τραγουδιστής των Locomondo, δεν διστάζει να εκφράσει ανοιχτά τον προβληματισμό του για το μέλλον της ανθρώπινης δημιουργίας στον χώρο του τραγουδιού.
Ο Κούμαρης παρατηρεί ότι ζούμε σε μία εποχή που η πίεση για γρήγορη παραγωγή νέου περιεχομένου είναι μεγαλύτερη από ποτέ. Εταιρείες, μουσικά labels και ακροατές θέλουν συνεχώς κάτι φρέσκο, ενώ τα social media ανεβάζουν διαρκώς τον πήχη, απαιτώντας ασταμάτητη ροή νέων κομματιών. Μέσα σε αυτό το κλίμα, η τεχνητή νοημοσύνη υπόσχεται εύκολες λύσεις: εργαλεία που συνθέτουν μελωδίες, γράφουν στίχους, βγάζουν παραγωγές μέσα σε λίγα λεπτά. Για πολλούς, αυτά τα προγράμματα μοιάζουν η ιδανική λύση – ειδικά όταν ο χρόνος πιέζει και τα deadlines “τρέχουν”.
Διαβάστε Επίσης: Locomondo live στην Τεχνόπολη: Το καλοκαίρι ξεκινά με ρυθμό
Όμως, για τον frontman των Locomondo, αυτή η ευκολία κρύβει και μεγάλους κινδύνους. Όπως λέει, η ΑΙ δεν αποτελεί απλά μία νέα μόδα ή βοηθητικό εργαλείο, αλλά μία τεράστια απειλή για την αυθεντικότητα της τέχνης. Η πραγματική δημιουργία, σύμφωνα με τον ίδιο, ξεκινά πάντα από έναν άνθρωπο που παίρνει ιδέες, συναισθήματα και εμπειρίες, και τα μετατρέπει σε μουσική. Αυτό δεν μπορεί να το κάνει καμία μηχανή, όσο εξελιγμένη κι αν είναι.
Το βασικό ερώτημα, σύμφωνα με τον Κούμαρη, δεν είναι αν η τεχνητή νοημοσύνη θα κάνει πιο εύκολη τη δουλειά των δημιουργών, αλλά αν τελικά θα τους αντικαταστήσει. Για τον ίδιο, η απάντηση είναι ανησυχητική: “Είναι πολύ πιθανό η δική μας γενιά να είναι η τελευταία που θα μπορεί να ξεχωρίσει ένα τραγούδι που γράφτηκε από άνθρωπο, από ένα τραγούδι που έφτιαξε ένας αλγόριθμος. Όσο περνάει ο καιρός, το ανθρώπινο στοιχείο χάνεται, και αυτό είναι κάτι που δεν μπορούμε να αγνοήσουμε.”
Ο τραγουδιστής των Locomondo εξηγεί πως η μουσική των προηγούμενων δεκαετιών βασιζόταν πάντα σε τέσσερα βασικά στοιχεία: μελωδία, αρμονία, στίχο και ρυθμό. Ο κάθε δημιουργός έπαιρνε αυτά τα συστατικά και τα συνδύαζε με το δικό του ξεχωριστό τρόπο, φτιάχνοντας κάτι μοναδικό. Η ΑΙ, από την άλλη, μπορεί να ακολουθήσει “κανόνες” και να συνθέσει μουσική που ακούγεται σωστή, αλλά της λείπει το συναίσθημα, η αυθεντική έμπνευση και η ιστορία πίσω από το κάθε κομμάτι.
Αυτή η διαφορά, όσο περνούν τα χρόνια, γίνεται όλο και πιο δυσδιάκριτη για τους νέους ακροατές. Πολλά παιδιά και έφηβοι που μεγαλώνουν με streaming, playlists και γρήγορη κατανάλωση τραγουδιών, ίσως δεν αναρωτιούνται καν ποιος βρίσκεται πίσω από κάθε κομμάτι ή πώς δημιουργήθηκε. Το ρίσκο, όπως τονίζει ο Κούμαρης, είναι ότι η νέα γενιά μπορεί να συνηθίσει τόσο πολύ το “προϊόν” της τεχνολογίας, που να μην αναζητά πια τη μαγεία της αληθινής, ανθρώπινης δημιουργίας.
Η μεγάλη αλλαγή δεν έρχεται μόνο στη μουσική. Η τεχνητή νοημοσύνη έχει ήδη επηρεάσει έντονα τα επαγγέλματα των γραφιστών, των εικαστικών, των δημιουργών κόμικς και των παραγωγών video. Πλατφόρμες και εφαρμογές που προσφέρουν “έτοιμες” εικόνες και λύσεις με το πάτημα ενός κουμπιού γίνονται καθημερινότητα. Ο Μάρκος Κούμαρης πιστεύει ότι το ίδιο θα συμβεί και στη μουσική, αν οι καλλιτέχνες δεν υπερασπιστούν την αξία της προσωπικής έκφρασης.
Ο ίδιος παραδέχεται πως ακόμα και γνωστοί, πολυβραβευμένοι δημιουργοί χρησιμοποιούν συχνά ΑΙ για να καλύψουν τις απαιτήσεις της αγοράς. Η ανάγκη να παραχθεί κάτι γρήγορα οδηγεί ακόμα και τους πιο ταλαντούχους στο να ενδώσουν στον πειρασμό, να χρησιμοποιήσουν εργαλεία που συνθέτουν στίχους, βρίσκουν αρμονίες και αυτοματοποιούν το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς. “Η αγορά ζητά συνεχώς καινούρια τραγούδια, κι αυτό οδηγεί κάποιους να προτιμήσουν τη λύση της τεχνητής νοημοσύνης. Αλλά αυτό, μακροπρόθεσμα, είναι καταστροφικό για την τέχνη,” λέει χαρακτηριστικά.
Σε αυτό το περιβάλλον, η έννοια της έμπνευσης αλλάζει. Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να αναλύσει εκατομμύρια τραγούδια και να συνθέσει νέα που ταιριάζουν απόλυτα στις “τάσεις” της εποχής, όμως δεν μπορεί να νιώσει ούτε αγάπη, ούτε λύπη, ούτε να ζήσει στιγμές που να μετουσιωθούν σε μουσική. Για τον Κούμαρη, το πιο σημαντικό είναι ότι η ΑΙ δεν μπορεί να ονειρευτεί – και το όνειρο είναι το βασικό συστατικό κάθε μεγάλου τραγουδιού.
Πίσω από κάθε επιτυχημένο τραγούδι κρύβεται μια προσωπική ιστορία, ένα βίωμα ή ένα συναίσθημα που κάνει το κομμάτι να αγγίζει τον ακροατή. Αυτή η “αόρατη ενέργεια” που ενώνει τον δημιουργό με τον κόσμο, είναι κάτι που δεν μπορεί να παραχθεί αυτόματα. Γι’ αυτό, ο τραγουδιστής των Locomondo καλεί τους νέους καλλιτέχνες να ψάξουν τη δική τους φωνή, να πειραματιστούν, να τολμήσουν να μιλήσουν για όσα τους απασχολούν, ακόμα και αν είναι πιο δύσκολο ή χρονοβόρο από το να πατήσουν ένα κουμπί.
Ακόμα και η διαδικασία της δημιουργίας αλλάζει. Μέχρι πρόσφατα, ένας τραγουδοποιός περνούσε ατελείωτες ώρες με το όργανο, τη μπάντα ή το χαρτί του, προσπαθώντας να βρει εκείνο το στοιχείο που θα κάνει τη διαφορά. Τώρα, πολλά από αυτά γίνονται αυτόματα. Όμως, όσο η τεχνολογία προχωρά, τόσο μεγαλύτερη γίνεται η ανάγκη να μείνει ζωντανό το “ανθρώπινο στοιχείο” στη μουσική.
Ο Κούμαρης δεν κρύβει τον φόβο του πως αν χαθεί αυτή η αυθεντικότητα, η μουσική θα μετατραπεί σε απρόσωπο προϊόν, χωρίς ψυχή και χωρίς αληθινή επαφή με τον ακροατή. Η ευκολία είναι ελκυστική, αλλά η ουσία της τέχνης δεν βρίσκεται στην ταχύτητα ή στον όγκο, αλλά στη μοναδικότητα κάθε δημιουργού. Όπως λέει, “δεν φτιάχνουμε μουσική για να γεμίσουμε λίστες ή να πετύχουμε το τέλειο αποτέλεσμα με μηχανική ακρίβεια, αλλά για να μιλήσουμε στην ψυχή κάποιου”.
Διαβάστε Επίσης: Η Μαρίνα Σάττι ξαναχτυπά: Το “POP TOO” είναι εδώ και είναι παντού
Η τεχνητή νοημοσύνη θα συνεχίσει να προχωρά και να προσφέρει νέες δυνατότητες – αυτό δεν αμφισβητείται. Το πραγματικό ερώτημα είναι αν οι επόμενες γενιές θα επιλέξουν να ακούσουν και να δημιουργήσουν μουσική που έχει μέσα της αληθινή ιστορία, πάθος και ειλικρίνεια ή αν θα προτιμήσουν τα “τέλεια” αλλά άδεια τραγούδια που μπορεί να φτιάξει μια μηχανή σε δευτερόλεπτα.
Οι Locomondo παραμένουν αισιόδοξοι ότι πάντα θα υπάρχουν νέοι που θα ψάχνουν το ξεχωριστό, το αυθεντικό, αυτό που τους εμπνέει και τους συγκινεί. Παράλληλα όμως, στέλνουν ξεκάθαρο μήνυμα: ας μην ξεχάσουμε τι σημαίνει να δημιουργείς με την καρδιά, ας μη θυσιάσουμε την προσωπική μας φωνή για χάρη της ευκολίας.
Αν η μουσική είναι η γλώσσα των συναισθημάτων, τότε αξίζει να υπερασπιστούμε το δικαίωμα στη μοναδικότητα, την αυθεντικότητα και την έμπνευση. Γιατί μόνο έτσι η τέχνη θα συνεχίσει να εξελίσσεται, να ενώνει και να συγκινεί – τώρα και στο μέλλον.
