Η ιστορία της Diana, του Freddie Mercury, της Clio Rocos και του Kenny Everett σε ένα gay bar γίνεται ξανά αντικείμενο λατρείας
Όλοι έχουμε λατρέψει τη Princess Diana όχι μόνο γιατί ήταν βασίλισσα της καρδιάς μας, αλλά επειδή τόλμησε να ζήσει όπως λίγοι άνθρωποι με τόση προβολή. Η νέα έκδοση του βιβλίου “Dianaworld: An Obsession” μάς θυμίζει ξανά γιατί ο μύθος της παραμένει ζωντανός, με μια ιστορία που δύσκολα θα αφήσει κάποιον ασυγκίνητο. Πρόκειται για τη νύχτα που η Princess Diana, παρέα με τον Freddie Mercury, την Clio Rocos και τον Kenny Everett, έκανε το αδιανόητο: μεταμφιέστηκε και διασκέδασε ανώνυμα σε ένα γκέι μπαρ του Λονδίνου, ξεφεύγοντας για λίγο από τον κόσμο των τίτλων, των αυστηρών κανόνων και της συνεχιζόμενης δημοσιότητας.
Διαβάστε Επίσης: Live Aid 1985: Όταν ο Freddie Mercury άγγιξε την αιωνιότητα
Αν κάτι χαρακτηρίζει τη Diana, είναι η ανάγκη της να νιώσει κανονική, να βγει από τον “χρυσό κλωβό” της βασιλικής οικογένειας και να γίνει για λίγο αόρατη μέσα στο πλήθος. Αυτή η εσωτερική ανάγκη να ζήσει όπως οι περισσότεροι από εμάς, την έκανε ξεχωριστή για μια ολόκληρη γενιά – και ο λόγος που ακόμα και σήμερα η pop κουλτούρα δεν παύει να μιλά γι’ αυτήν.
Το βιβλίο του Edward White χρησιμοποιεί ως αφετηρία τις αφηγήσεις της Clio Rocos, που με το δικό της χιούμορ θυμάται τη βραδιά σαν ένα αξέχαστο σενάριο γεμάτο αυθορμητισμό. Η παρέα βρέθηκε να πίνει σαμπάνια και να βλέπει επαναλήψεις αγαπημένης σειράς, κάνοντας πλάκα με δικές τους ατάκες. Όταν η Princess Diana έμαθε πως θα συνέχιζαν τη βραδιά σε γνωστό γκέι μπαρ της πόλης, ήθελε οπωσδήποτε να πάει μαζί τους, χωρίς να σκεφτεί ούτε για μια στιγμή ότι μπορεί να τη σταματήσει ο τίτλος ή η δημόσια εικόνα της.
Ο Kenny Everett προσπάθησε να την πείσει πως “αυτό το μαγαζί δεν είναι για σένα”, καθώς όπως είπε είχε κυρίως άντρες με δερμάτινα, ενώ ο Freddie Mercury στάθηκε στο πλευρό της με την αφοπλιστική του ατάκα “Άφησέ την να το ζήσει!”. Έτσι ξεκίνησε μια προετοιμασία-μεταμφίεση που θύμιζε περισσότερο πλάκα ανάμεσα σε φίλους παρά βασιλικό σκάνδαλο: φόρεσε στρατιωτικό μπουφάν, ένα δερμάτινο καπέλο, έπιασε τα μαλλιά της και φόρεσε μεγάλα σκούρα γυαλιά. Η μεταμόρφωση της ήταν τόσο πετυχημένη που ακόμα κι οι φίλοι της δεν την αναγνώρισαν αμέσως.
Όταν η Princess Diana και η παρέα μπήκαν στο Royal Vauxhall Tavern, το club ήταν γεμάτο κόσμο που ζούσε ελεύθερα και ακομπλεξάριστα, χωρίς να δίνει σημασία σε τίτλους ή κοινωνικές θέσεις. Εκείνη πέρασε απαρατήρητη, ένιωσε για πρώτη φορά εδώ και πολύ καιρό ότι μπορεί να αναπνεύσει κανονικά, να χορέψει, να γελάσει, να χαθεί στο πλήθος όπως κάθε άλλος άνθρωπος. Η ανακούφιση της φαίνεται πως ήταν τεράστια, κι αυτό το συναίσθημα την έκανε ακόμα πιο αγαπητή στον κόσμο.
Το πιο όμορφο κομμάτι αυτής της ιστορίας είναι το επόμενο πρωί: η Princess Diana έστειλε πίσω τα ρούχα μεταμφίεσης με ένα σημείωμα που έγραφε “Πρέπει να το ξανακάνουμε!”. Αυτή η αυθεντικότητα, η ανάγκη της να νιώσει χαρά και να δοκιμάσει κάτι καινούριο, είναι που την έκανε θρύλο για τη νέα γενιά. Δεν ήταν ποτέ μόνο μια γυναίκα με τίτλους – ήταν ένας αληθινός άνθρωπος με πάθη, φόβους και χιούμορ.
Κάποιοι θα πουν πως αυτή η ιστορία είναι αστικός μύθος. Ο Peter Freestone, που ήταν στενός συνεργάτης του Freddie Mercury, δήλωσε κάποτε πως τέτοιο βράδυ δεν συνέβη ποτέ ή πως ο Freddie Mercury δεν ήταν καν εκεί. Όμως, αυτή η λεπτομέρεια μικρή σημασία έχει για τους φαν και όσους εμπνέονται από τη Diana: στη συλλογική μνήμη έχει μείνει η εικόνα της πριγκίπισσας που “σπάει” τους κανόνες και ψάχνει τη χαρά στη ζωή, ό,τι κι αν λένε τα αρχεία.
Σημασία έχει τι αντιπροσωπεύει αυτό το αφήγημα: την ανάγκη να είμαστε ο εαυτός μας χωρίς να κρυβόμαστε, να ψάχνουμε μικρές στιγμές ελευθερίας μέσα στην καθημερινότητα. Η Diana έγινε queer icon ακριβώς επειδή ενσάρκωσε με πράξεις και στάση ζωής την αποδοχή της διαφορετικότητας, τη δύναμη να αγαπάς και να αγαπιέσαι χωρίς ταμπού, και το θάρρος να κυνηγάς τη χαρά σε απλά, καθημερινά πράγματα.
Δεν ήταν μόνο εκείνο το βράδυ που έκανε τη διαφορά. Η Diana είχε πολλές στιγμές που αναζητούσε το “κανονικό”, το αληθινό: κυκλοφορούσε μεταμφιεσμένη σε μπαρ μαζί με τον Hasnat Khan, φορούσε περούκες για να μην την αναγνωρίζουν, ήθελε να βγει βόλτα χωρίς να την κυνηγούν φωτογράφοι. Κάθε μια από αυτές τις στιγμές είναι μια μικρή επανάσταση απέναντι σε ένα αυστηρό και δύσκαμπτο σύστημα που ήθελε τους βασιλιάδες και τις πριγκίπισσες μακριά από τον απλό κόσμο.
Το “Dianaworld: An Obsession” δεν είναι απλώς μια συλλογή από φήμες ή σπάνιες στιγμές. Είναι ένα βιβλίο που αποτυπώνει το πώς η pop κουλτούρα έχει ανάγκη από ιστορίες που θυμίζουν ότι πίσω από κάθε τίτλο υπάρχει ένας άνθρωπος που ψάχνει λίγη χαρά, λίγη αλήθεια και μια δόση περιπέτειας. Η Diana μετέτρεψε το όνομά της σε σύμβολο όχι μόνο του στιλ, αλλά και της ελπίδας πως μπορούμε να ξεπεράσουμε τα όριά μας – πως δεν υπάρχει τίποτα κακό στο να θέλεις να χαθείς για λίγο, να γελάσεις και να διασκεδάσεις χωρίς να σε νοιάζει το “τι θα πει ο κόσμος”.
Διαβάστε Επίσης: “Too Much Love Will Kill You”: Το πιο προσωπικό τραγούδι του Brian May γράφτηκε στη σκιά της απώλειας του Freddie Mercury
Γι’ αυτό και η queer κοινότητα και όχι μόνο, τη νιώθει δική της. Η Diana αγκάλιασε ανθρώπους χωρίς διακρίσεις, μίλησε για την αγάπη, πάλεψε ενάντια στο στίγμα, ήταν δίπλα σε όσους το είχαν ανάγκη όταν όλοι τους είχαν ξεγράψει. Αυτή η στάση, περισσότερο από κάθε τίτλο ή χολιγουντιανή φωτογραφία, είναι που την καθιέρωσε ως διαχρονικό σύμβολο.
Στη σημερινή εποχή που τα πάντα διακινούνται στα κοινωνικά δίκτυα και οι urban legends βρίσκουν ξανά θέση στην καθημερινότητά μας, το όνομα της Princess Diana συζητιέται όσο ποτέ. Από memes και βιντεάκια, μέχρι τραγούδια, θεατρικές παραστάσεις και μιούζικαλ, το όνομά της παραμένει το ίδιο επίκαιρο – γιατί η ανάγκη για αληθινές, ανθρώπινες ιστορίες είναι πάντα εδώ.
Το “Dianaworld: An Obsession” δεν είναι μόνο ένα βιβλίο για μια πριγκίπισσα που αγάπησε ο κόσμος. Είναι μια υπενθύμιση πως καμιά φορά αρκεί ένα βράδυ με φίλους, λίγη περιπέτεια και το θάρρος να δοκιμάσεις κάτι διαφορετικό για να αφήσεις το στίγμα σου στην ιστορία.
