Η Eurovision έχει δει αρκετούς πρώην νικητές να επιστρέφουν στη σκηνή της, με ποικίλα αποτελέσματα. Κάποιοι κατάφεραν να ξεπεράσουν τον εαυτό τους, όπως η Έλενα Παπαρίζου, που αρχικά κατέκτησε την 3η θέση το 2001 με τους Antique και αργότερα θριάμβευσε το 2005, ή ο Dima Bilan, που από τη 2η θέση το 2006, έφτασε στην κορυφή το 2008.
Άλλοι έγραψαν ιστορία, κερδίζοντας δύο φορές, όπως ο Johnny Logan (1980, 1987) και η Loreen, που έγινε η πρώτη γυναίκα με διπλή νίκη (2012, 2023). Ωστόσο, δεν είχαν όλοι οι πρώην νικητές την ίδια τύχη. Ακολουθούν πέντε περιπτώσεις καλλιτεχνών που επέστρεψαν στη Eurovision, αλλά η δεύτερη προσπάθειά τους αποδείχθηκε απογοητευτική.
Lena – Από τη Νίκη με το “Satellite” στην Περιορισμένη Επιτυχία του “Taken by a Stranger”
Η Lena Meyer-Landrut χάρισε στη Γερμανία μια από τις πιο εμφατικές νίκες της Eurovision το 2010 με το “Satellite”. Το φρέσκο και μοντέρνο κομμάτι, σε συνδυασμό με την ανεπιτήδευτη σκηνική της παρουσία, την καθιέρωσε ως σύμβολο της νέας γενιάς καλλιτεχνών του διαγωνισμού.
Παρά το γεγονός ότι οι νικητές σπάνια επιστρέφουν αμέσως, η Lena και η γερμανική αποστολή αποφάσισαν να πάρουν το ρίσκο, συμμετέχοντας ξανά το 2011 με το “Taken by a Stranger”. Το νέο κομμάτι είχε μια πιο σκοτεινή και ατμοσφαιρική αισθητική, επιχειρώντας να αναδείξει μια διαφορετική πλευρά της τραγουδίστριας.
Αν και η σκηνική της παρουσία ήταν εντυπωσιακή, το τραγούδι δεν κατάφερε να αγγίξει το κοινό όπως το “Satellite”. Η Lena τερμάτισε στη 10η θέση – μια αξιόλογη επίδοση, αλλά σαφώς κατώτερη από τη νίκη της προηγούμενης χρονιάς.
Alexander Rybak – Από τον Θρίαμβο του “Fairytale” στην 15η Θέση
Το 2009, ο Alexander Rybak κατέκτησε τη Eurovision με το “Fairytale”, σημειώνοντας ρεκόρ βαθμολογίας. Το τραγούδι του, με το χαρακτηριστικό βιολί και τη νοσταλγική μελωδία, αγαπήθηκε από τους φαν του διαγωνισμού και του χάρισε διεθνή αναγνώριση.
Ωστόσο, η επιστροφή του το 2018 με το “That’s How You Write a Song” δεν είχε την ίδια επιτυχία. Παρότι το σόου του είχε θεατρικότητα και δυναμική παρουσία, το τραγούδι δεν κέρδισε τις εντυπώσεις. Ο Rybak, που κάποτε είχε θριαμβεύσει, αυτή τη φορά κατέληξε στη 15η θέση, μια απογοητευτική κατάληξη για έναν πρώην νικητή.
Μετά την αποτυχία αυτή, η καριέρα του πήρε την κατιούσα. Παρότι συνέχισε να ασχολείται με τη μουσική, η δημοτικότητά του μειώθηκε αισθητά, ενώ ο ίδιος μίλησε ανοιχτά για τις προσωπικές του δυσκολίες, όπως τη μάχη του με την κατάθλιψη και τον εθισμό στα ηρεμιστικά.
Niamh Kavanagh – Από τον Θρίαμβο του 1993 στην Προτελευταία Θέση
Η Niamh Kavanagh έφερε την Ιρλανδία στην κορυφή το 1993 με το “In Your Eyes”, μια συναισθηματική μπαλάντα που αγαπήθηκε από το κοινό. Όμως, όταν επέστρεψε στη Eurovision το 2010 με το “It’s for You”, τα πράγματα ήταν πολύ διαφορετικά.
Η μουσική σκηνή της Eurovision είχε αλλάξει ριζικά, με τα dance, pop και ethnic στοιχεία να κυριαρχούν. Παρότι η Niamh πέρασε στον τελικό, το τραγούδι της δεν κατάφερε να ξεχωρίσει απέναντι στον έντονο ανταγωνισμό. Η Ιρλανδία τερμάτισε στην 23η θέση, μια απογοητευτική επίδοση για μια καλλιτέχνιδα που κάποτε είχε γνωρίσει τη δόξα του νικητή.
Charlotte Perrelli – Από τη Νίκη του 1999 στην 18η Θέση το 2008
Η Charlotte Perrelli, γνωστή και ως Charlotte Nilsson, κέρδισε τη Eurovision το 1999 με το “Take Me to Your Heaven”, ένα κομμάτι με έντονη ABBA αισθητική που κατέκτησε την Ευρώπη.
Το 2008, επέστρεψε με το “Hero”, ένα πιο σύγχρονο κομμάτι, αλλά η υποδοχή του ήταν απογοητευτική. Στον ημιτελικό δυσκολεύτηκε να προκριθεί και σώθηκε μόνο χάρη στην κριτική επιτροπή. Στον τελικό, κατέληξε στην 18η θέση, ένα αποτέλεσμα που έδειξε πως η Eurovision είχε πλέον αλλάξει, με τις μουσικές τάσεις να έχουν στραφεί σε πιο μοντέρνα ακούσματα.
Παρότι η δεύτερη συμμετοχή της δεν στέφθηκε με επιτυχία, η Perrelli παραμένει ένα από τα πιο γνωστά ονόματα της σουηδικής μουσικής σκηνής.
Dana International – Η Επιστροφή που Οδηγήθηκε σε Αποκλεισμό
Η Dana International έγραψε ιστορία το 1998, όταν έγινε η πρώτη τρανς καλλιτέχνιδα που κέρδισε τη Eurovision με το “Diva”. Η νίκη της δεν ήταν απλώς μουσική, αλλά και κοινωνική, κάνοντάς την σύμβολο της LGBTQ+ κοινότητας.
Ωστόσο, όταν επέστρεψε το 2011 με το “Ding Dong”, η επιτυχία δεν επαναλήφθηκε. Το τραγούδι της δεν κατάφερε να κερδίσει την υποστήριξη του κοινού, με αποτέλεσμα να αποκλειστεί στον ημιτελικό. Ο αποκλεισμός της ήταν σοκ για τους φαν, αλλά η Eurovision είχε πλέον εξελιχθεί, με το κοινό να αναζητά κάτι πιο πρωτοποριακό.
Η Eurovision είναι ένας διαγωνισμός που συνεχώς αλλάζει και προσαρμόζεται στις μουσικές τάσεις της εποχής. Η επιστροφή ενός πρώην νικητή δεν εγγυάται απαραίτητα επιτυχία. Οι παραπάνω περιπτώσεις δείχνουν πως η διατήρηση της κορυφής είναι δύσκολη, και η δεύτερη προσπάθεια συχνά δεν ανταποκρίνεται στις υψηλές προσδοκίες που συνοδεύουν έναν νικητή.
