Δέκα χρόνια μετά τον θάνατό του, ο David Bowie εξακολουθεί να συναρπάζει — όχι μόνο μέσα από τη μουσική του αλλά και μέσα από μια πράξη καλοσύνης που δείχνει το μέγεθος της ψυχής του. Στο μικρό χωριό Binley Woods του Warwickshire, ο “Starman” δεν θυμάταιται για τα εμβληματικά του άλμπουμ, αλλά για κάτι γήινο και βαθιά ανθρώπινο: μια δωρεά ύψους 10.116 λιρών που βοήθησε στην κατασκευή του κοινοτικού πάρκινγκ, ένα δώρο με συγκινητικό συμβολισμό, αφού ο αριθμός αντιστοιχεί στην ημερομηνία του θανάτου του (10/1/16).
Ο David Bowie, ένας από τους πιο καινοτόμους καλλιτέχνες του 20ού αιώνα, αποδεικνύει ότι η καλλιτεχνική ευφυΐα μπορεί να συνδυάζεται με την απλότητα και τη γενναιοδωρία. Στο Binley Woods, η φήμη του δεν σχετίζεται με την παγκόσμια επιτυχία του ή τις avant-garde μεταμορφώσεις του, αλλά με μια πράξη που έγινε γνωστή χρόνια μετά τον θάνατό του.
Η ιστορία ξεκίνησε το 2014, όταν ο Norman Miller, μέλος της επιτροπής του τοπικού κοινοτικού κέντρου, αποφάσισε να γράψει στον Bowie με ένα θρασύ και ειλικρινές αίτημα. Χρειαζόταν χρήματα για τη δημιουργία ενός πάρκινγκ και, με ελάχιστες ελπίδες, ζήτησε από τον ίδιο τον Bowie να πραγματοποιήσει μια συναυλία για τη συγκέντρωση των απαραίτητων πόρων.
Αν και δεν έλαβε απάντηση από τον ίδιο τον καλλιτέχνη, λίγο αργότερα επικοινώνησε ο γιος του, Duncan Jones, ενημερώνοντάς τον ότι ο πατέρας του δεν μπορούσε να αναλάβει νέα πρότζεκτ λόγω της εύθραυστης υγείας του. Παρ’ όλα αυτά, ο Miller συνέχισε να γράφει. Τα επόμενα δύο χρόνια, του έστελνε γράμματα γεμάτα οικογενειακές ιστορίες, αστεία και αναφορές στην τοπική ποδοσφαιρική ομάδα Coventry City Sky Blues.
Διαβάστε Επίσης: David Bowie: Το σπίτι που μεγάλωσε ανοίγει τις πόρτες του στο κοινό
Στις 10 Ιανουαρίου 2016, την ημέρα που ο Bowie έφυγε από τη ζωή, ο Miller έλαβε ένα απρόσμενο γράμμα από τον Duncan Jones. Η οικογένεια εξηγούσε πως τα γράμματά του είχαν φωτίσει τις τελευταίες μέρες του Bowie και πως, σε ένδειξη ευγνωμοσύνης, η περιουσία του θα δώριζε στο χωριό 10.116 λίρες — όσα και τα ψηφία της ημερομηνίας του θανάτου του.
«Πήγα στην τράπεζα και τους έδειξα το γράμμα», θυμάται ο Miller. «Νόμιζα πως ήταν απάτη. Εκείνοι όμως επιβεβαίωσαν ότι ο λογαριασμός είχε ανοίξει χωρίς υπόλοιπο, και την ημέρα που πέθανε, τα χρήματα κατατέθηκαν.»
Ο Paul Salisbury, πρόεδρος του τοπικού συμβουλίου, επιβεβαίωσε ότι η δωρεά αυτή αποτέλεσε το θεμέλιο για την ολοκλήρωση του έργου. «Χωρίς τη συμβολή του Bowie, το πάρκινγκ δεν θα είχε κατασκευαστεί ποτέ», ανέφερε, τονίζοντας πως η πράξη αυτή έχει μείνει χαραγμένη στη μνήμη όλων των κατοίκων.
Διαβάστε Επίσης: Δέκα χρόνια χωρίς τον David Bowie – Γιατί ο άνθρωπος που άλλαξε τη μουσική δεν έφυγε ποτέ πραγματικά
Η κίνηση αυτή χαρακτηρίστηκε από τα τοπικά μέσα ως “πράξη ιδιοφυούς ευαισθησίας”. Ο Duncan Jones αποκάλυψε αργότερα ότι ο πατέρας του εκτιμούσε βαθιά το χιούμορ και τη δημιουργικότητα του Miller, βλέποντας σε εκείνον την ανθρωπιά και τη ζεστασιά που τόσο εκτιμούσε στην καθημερινή ζωή.
Το Binley Woods έκτοτε βλέπει το πάρκινγκ όχι απλώς ως μια υποδομή, αλλά ως ένα σημείο μνήμης και σεβασμού. Οι κάτοικοι το αποκαλούν «το πάρκινγκ του David Bowie» — ένα μέρος που θυμίζει πως ακόμη και οι πιο λαμπεροί καλλιτέχνες μπορούν να κάνουν πράξεις με ταπεινή, αλλά βαθιά σημασία.
Διαβάστε Επίσης: Το “Heroes” του David Bowie εκτοξεύεται μετά το Stranger Things – 500% αύξηση στα streams
Η ιστορία αυτή έρχεται να φωτίσει μια διαφορετική πλευρά του Bowie. Έναν άνθρωπο που, πέρα από τις παγκόσμιες επιτυχίες, ενδιαφερόταν πραγματικά για το ανθρώπινο στοιχείο, για τη σύνδεση με τους άλλους και για τη μικρή μαγεία που μπορεί να γεννηθεί από ένα απλό γράμμα.
Ο Bowie, που υπήρξε για δεκαετίες σημείο αναφοράς στη μουσική και την αισθητική, απέδειξε πως η κληρονομιά του δεν μετριέται μόνο σε πλατινένιους δίσκους ή sold-out συναυλίες, αλλά και σε μικρές πράξεις καλοσύνης που αφήνουν πίσω τους απτή αγάπη.
Σήμερα, στο Binley Woods, κάθε αυτοκίνητο που σταθμεύει στο μικρό αυτό πάρκινγκ αποτελεί έναν άτυπο φόρο τιμής στον άνθρωπο που κάποτε τραγουδούσε πως “we can be heroes, just for one day”. Μόνο που ο Bowie απέδειξε πως μπορείς να είσαι ήρωας — όχι για μια μέρα, αλλά για πάντα.
Αυτό το απλό αλλά συγκινητικό κεφάλαιο της ζωής του δείχνει πως το φως του Bowie δεν έσβησε με το τέλος της ζωής του. Παραμένει εκεί, διακριτικά, στα έργα του, στις καρδιές των ανθρώπων και —όπως φαίνεται— ακόμα και σε ένα ήσυχο πάρκινγκ στην καρδιά της Αγγλίας.
Η παρακαταθήκη του “Starman” δεν είναι απλώς μουσική. Είναι η διαρκής υπενθύμιση ότι η ανθρωπιά μπορεί να εκφραστεί με τους πιο απλούς τρόπους — και ότι η τέχνη, όταν συνδυάζεται με καλοσύνη, μπορεί να γίνει η πιο δυνατή μορφή αγάπης.
