Μια μουσική ιστορία γεμάτη συγκρούσεις, backstage vibes και μια μεγάλη “συγγνώμη”
Η ιστορία της ροκ και της folk μουσικής είναι γεμάτη από στιγμές όπου διαφορετικοί κόσμοι συγκρούονται πάνω και κάτω από τη σκηνή, δημιουργώντας μύθους που επιβιώνουν δεκαετίες. Μία από αυτές τις ιστορίες – σχεδόν κινηματογραφική – αφορά τους θρυλικούς The Doors και το αταίριαστο ντουέτο των Simon and Garfunkel, μια συνάντηση που ξεκίνησε με ένταση και κατέληξε πολλά χρόνια μετά σε μια χειραψία συμφιλίωσης.
Πάμε πίσω στον Αύγουστο του 1967, όταν η αμερικάνικη folk είχε ακόμα δυναμική, αλλά η ψυχεδελική ροκ των The Doors είχε ήδη αρχίσει να σαρώνει τα πάντα. Οι Simon and Garfunkel ήταν στην κορυφή της επιτυχίας τους, με τραγούδια που μιλούσαν στην καρδιά μιας ολόκληρης γενιάς, μελωδίες που γλύκαιναν το χάος της εποχής και ένα κοινό έτοιμο για βραδιές γεμάτες συγκίνηση και προβληματισμό. Εκείνο το βράδυ στη Νέα Υόρκη, στο Forest Hills Tennis Stadium, είχαν το δικό τους sold out, με τη συμμετοχή-έκπληξη των The Doors ως support act, μετά από απόφαση του διοργανωτή.
Διαβάστε Επίσης: The Smiths: Οι άτυποι επαναστάτες που άλλαξαν την μουσική για πάντα
Ήταν όμως αδύνατο να φανταστεί κάποιος τι θα ακολουθούσε. Οι The Doors, φορτωμένοι με προβλήματα από το ταξίδι και έναν Jim Morrison σε έντονα νευρική διάθεση, έφεραν μαζί τους εντελώς διαφορετική ενέργεια. Σύμφωνα με τον ντράμερ John Densmore, το backstage ήταν “ηλεκτρισμένο” όταν ο Paul Simon πέρασε να ευχηθεί καλή επιτυχία στους Doors. Η απάντηση του Morrison; Ψυχρότητα, απομάκρυνση και vibe σχεδόν εχθρικό, σαν να έλεγε «μην μας ενοχλείτε».
Όταν ήρθε η ώρα για τους The Doors να ανέβουν στη σκηνή, ο Jim Morrison δεν προσπάθησε καθόλου να κερδίσει το κοινό που είχε έρθει κυρίως για folk. Δεν τους ενδιέφερε να “χαϊδέψουν” αυτιά. Το σετ κορυφώθηκε με το “The End”, όπου ο Morrison ξέσπασε στη σκηνή με φωνές και θυμό, μεταφέροντας όλη του την ένταση σε μία από τις πιο θρυλικές – και περίεργες – στιγμές του live. Η σκηνή ανήκε ξανά στους Simon and Garfunkel, που βγήκαν στη σκηνή μετά από ένα πραγματικό… σοκ κοινού, εισπράττοντας χειροκροτήματα και αποδεικνύοντας τη δύναμη της απλότητας και της μελωδίας.
Η “κόντρα” όμως έμεινε εκεί, ανεπίλυτη για δεκαετίες. Όλα άλλαξαν όταν, πενήντα χρόνια αργότερα, οι δρόμοι των καλλιτεχνών ξανασυναντήθηκαν στα παρασκήνια μιας εμφάνισης του Paul Simon στο Μέμφις. Ο John Densmore πλησίασε τον Simon και, με ειλικρίνεια, του είπε: «Πρέπει να σου ζητήσω συγγνώμη για το πόσο αγενής ήταν τότε ο Jim». Ο Simon δεν το είχε ξεχάσει – αλλά με χαμόγελο και γενναιοδωρία, δέχτηκε τη συγγνώμη, αποδεικνύοντας πως ακόμα και στην πιο έντονη μουσική σκηνή, υπάρχει χώρος για συμφιλίωση και αναγνώριση.
Αυτές οι backstage ιστορίες δείχνουν πόσο έντονα συναισθήματα μπορούν να διαμορφώσουν τη μουσική ιστορία, αλλά και πόσο σημαντικό είναι, έστω και μετά από χρόνια, να βρίσκουμε το θάρρος να κοιτάξουμε πίσω και να λύσουμε ό,τι μας βαραίνει. Οι The Doors, με το σκοτεινό ψυχεδελικό ροκ τους και την αντισυμβατική τους στάση, αποτέλεσαν το απόλυτο αντίβαρο στην “καθαρότητα” και την αρμονία των Simon and Garfunkel. Κι όμως, παρά τις τεράστιες διαφορές, η ιστορία τους συνδέθηκε άρρηκτα – και το κοινό θυμάται και τις δύο πλευρές, γιατί ακριβώς ήταν τόσο διαφορετικές.
Διαβάστε Επίσης: Paul Simon – Sabrina Carpenter: Μια επετειακή βραδιά στο SNL
Η συγγνώμη αυτή δεν είναι μια απλή λεπτομέρεια. Είναι το τέλος ενός κύκλου παλιών λογαριασμών, ένα μάθημα για κάθε δημιουργό και κάθε κοινό: στη μουσική – όπως και στη ζωή – οι αντιθέσεις μπορεί να φέρουν σύγκρουση, αλλά μπορούν τελικά να γεννήσουν σεβασμό, αμοιβαία εκτίμηση και νέες ευκαιρίες για κατανόηση.
Η ιστορία των The Doors και των Simon and Garfunkel αποδεικνύει ότι ακόμη και οι πιο έντονες εντάσεις μπορούν να δώσουν τη θέση τους στη συμφιλίωση. Και αυτό είναι ένα vibe που αξίζει να κρατήσουμε από την πορεία των μεγάλων της μουσικής.
